De ondergang van de bark Stefano ter hoogte van de noordwestkust van Australië in 1875

Más información sobre el libro

Dit is het ware verhaal van de redding van twee schipbreukelingen. Zij overleefden niet alleen de schipbreuk, maar vooral hun verblijf op de noordwestkust van Australië, een onvruchtbare strook land. Terwijl acht van hun scheepsmaten stierven aan uithongering konden Miho Baccich en Ivan Jurich, twee Kroatische matrozen, het avontuur overleven. Toen zij op het punt stonden zich over te geven aan kannibalisme, werden zij opgenomen door Aboriginals en konden zij zich aansluiten bij de meedogenloze zoektocht naar eten en drinken. Aanvankelijk waren Baccich en Jurich bang voor deze 'barbaren', maar al gauw raakten zij onder de indruk van hun vriendschapsgebaren en de harmonie waarmee zij met de natuur leefden. Een uit de koers geraakte Engelse kotter nam de jongens zeven maanden later mee. De twee matrozen keerden terug naar Dubrovnik, waar zij hun opmerkelijke verhaal vertelden aan een jezuïtische priester. Gustave Rathe, de kleinzoon van Miho Baccich, las dit verhaal voor het eerst in 1930 als negenjarige jongen in het huis van zijn grootvader. Het zou hem nooit meer loslaten. Rathe heeft het verslag bewerkt tot een unieke, gedocumenteerde roman, waarin zowel avontuur als geschiedenis een belangrijke rol spelen en die de toets van vergelijking met klassiekers als Robinson Crusoe en Treasure Island moeiteloos doorstaat.