Frans Coenen Libros

In het musuem Willet-Holthuysen wordt de auteur op uiteenlopende wijzen aan de tragische levens der laatste bewoners herinnerd. De heer Diefenbach poogt door buitenlandse reizen afwisseling te brengen in zijn saaie bestaan. Zijn dochter Louise is 'niet geheel een meisje'. Haar huwelijk met Abram Le Roy betekent ten slotte het einde van twee patriciërsgeslachten. Met de dood van Louise is 'de laatste tragedie van het Huis' ten einde. Coenen getuigt in dit werk, dat als zijn beste wordt beschouwd, van het leven als 'een illusieloos omlaaggaan naar de dood'.

De laatste dag van een jongeman die voor de gapende afgrond van de armoede staat en dit leven niet meer aan kan.

België en Nederland, twee buurlanden die een groot deel van hun geschiedenis delen en toch duidelijk een eigen landscultuur kennen. Plagerijtjes en steken onder water over en weer mogen niet verhullen dat Nederlanders en Belgen elkaar nauwelijks kennen. Voor onze Nederlanders is België voornamelijk het land dat we doorkruisen op weg naar zonnige bestemmingen. Gaan we echter na bij Hazeldonk de grens gepasseerd te zijn niet direct door, dan ontdekken we al snel dat de Belgen gastvrij en goedlachs zijn; dat België gezellige steden te bieden heeft; en dat het land een grote variëteit aan natuurschoon kent. In België Belgique laten Nederlandse en Vlaamse auteurs ons nader kennismaken met het koninkrijk België.

Verveling, dat is hongeren en verzadigd zijn tegelijkDe ambitie van Frans Coenen was de verveling, een 'open plaats, die bij anderen bezet was', te analyseren. De hoofdpersoon in deze korte roman, de jonge, bemiddelde Henriette de Wal, tracht de sleur in haar leven te doorbreken met studie, schrijven, piano spelen... Maar niets weet haar mee te slepen en niemand lijkt haar te begrijpen. 'Verveling... dat was hongeren en verzadigd zijn tegelijk, 't domineren der traagheid en de smart daarover, een dualisme van voortdrijvende en terugtrekkende krachten, waartussen de ziel, in pijnlijk evenwicht hangend, langzaam aan stuk getrokken werd.' 'Verveling' laat zich vandaag lezen als een gevecht tegen depressie, tegen het isolement waarin een psychische ziekte een mens kan storten. Coenen beschrijft het allemaal in ongeloof elegant proza, dat de treurnis van het verhaal in balans brengt. Voor de lezers van Louis Couperus' 'Eline Vere'. -