Albert Alberts Libros

Diderot laat een Parijs’ meisje, Suzanne Simonin, vertellen hoe zij door huiselijke omstandigheden gedwongen wordt in een klooster te treden. Zij kan de kwellingen en vernederingen van het kloosterleven echter niet verdragen. Na een proces wordt ze overgebracht naar een ander klooster, waar ze liefderijk wordt opgenomen. Te liefderijk zelfs, want de moeder-overste wordt op Suzanne verliefd en wil een verhouding met haar beginnen. Het schandaal, dat hierdoor wordt veroorzaakt, heeft voor beiden ontzettende gevolgen.

'Ik leef mezelf in de hoofdpersoon in en vertel dan wat ik noodzakelijk vind. Ik kan goed in een paar woorden uitleggen wat ik bedoel.' Deze korte samenvatting door A. Alberts van zijn eigen werk kon niet karakteristieker zijn! In 1995 werd Alberts de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre toegekend. Dat was natuurlijk veel te laat (in hetzelfde jaar stierf hij), maar gelukkig nog wel op tijd want tijdens de uitreiking genoot hij er zichtbaar van. En inderdaad: zelden is deze prijs terechter toegekend want Alberts is de onovertroffen grootmeester van de suggestie. Zijn verhalen en romans gaan de honderd bladzijden nooit te boven maar hun gevoelsrijkdom en zeggingskracht zijn zo groot dat je nooit het gevoel krijgt iets te missen. Met al zijn romans in één band, van De eilanden, De bomen, De vergaderzaal, De honden jagen niet meer en Het zand voor de kust van Aveiro tot en met zijn serene laatste roman De vrouw met de parasol , ligt deze buitengewone leeservaring nu voor één keer binnen ieders bereik. Bevat: - De eilanden - De bomen - De vergaderzaal - Haast hebben in september - De honden jagen niet meer - Maar geel en glanzend blijft het goud - Het zand voor de kust van Aveiro - De zilveren kogel - Een venster op het Buitenhof - De vrouw met de parasol

Debuut van Alberts. Het is een bundel korte verhalen, gebaseerd op Alberts' ervaringen als bestuursambtenaar op Madoera. De verhalen gaan over eilanden en de mensen die er wonen. Deze eilanden worden nergens nader omschreven. Ze hebben namen als "ons hoofdeiland", "het meest oostelijke eiland" en "het laatste eiland". De personen worden aangeduid als "mijn chef", "de dokter" en "mijn klerk". Het eerste van de 11 verhalen is de novelle "Groen". Een ambtenaar komt aan op een eiland en wordt daar verwelkomt door een collega. De ambtenaar gaat het bos verkennen, maar bij terugkomst blijken er dramatische zaken aan de hand met de voornoemde collega.

Hedendaagse bewerking van enige geschriften uit de ontstaansgeschiedenis van de Nederlandse staat.

A. Alberts, geboren am 23.8.1911 in Haarlem, studierte Indologie in Utrecht und promovierte dort mit einer Dissertation über den Einfluß der Verfassungsreform von 1848 auf die Kolonialpolitik. Nach einer Tätigkeit am Pariser Kolonialministerium trat er eine Verwaltungsstelle in Niederländisch Ost-indien an. Während des Krieges wurde er von den Japanern interniert. 1946 kehrte er endgültig in die Niederlande zurück. Von 1953 bis 1965 war er Redakteur einer Wochenzeitung. Seine Prosa ist geprägt von seinen Erfahrungen in der ehemaligen Kolonie und seiner Tätigkeit als Beamter. Erinnerungen dominieren in seinem Werk, sie werden äußerst knapp und scheinbar kühl, immer aber mit einer sehr persönlichen Färbung dargestellt. Auch als Autor von Biographien und Ar-beiten über französische und niederländische Geschichte hat er sich hervorgetan.

Text: Dutch

Dutch