Alişan Kapaklikaya Libros

Dışarıdan insanlar sana hayranSen kendi içinde kendine düşman Seni istediğin gibi değil, başkalarınınBeklediği gibi yaşamak çok yorar. Kendisiyle savaş halinde olan insan etrafındaKimseyle barışık olamıyor. Kendisiyle barışık olan insan etrafındaSavaşacak kimse bulamıyor. Başkalarını mutlu etmeye çalışırkenİçindeki kendini ihmal etme olur mu?

DERSLERE NASIL AŞIK OLABİLİRİM? Hiç düşündün mü? Dersler senin düşmanın mı, yoksa dostun mu? Dersleri hor gören başarıyı zor görür :) Düşünceleri dayatmak insanları birbirinden uzaklaştırır, duyguları paylaşmak insanları birbirine yaklaştırır. Anne-baba ve öğretmenler mantıklarına uygun düşüncelerini çocuklarına dayatırlar. Oysa çocuklar duygularının peşinden koşarlar ve bütün çatışmalar bu yüzden çıkar. Benzinli arabaya ayran doldurduğunda onu çalıştırabilir misin? Bu, arabanın arızalı ya da ayranın bozuk olduğu anlamına gelmez; doğru yakıtı doğru yerde kullanmadığın anlamına gelir. Anne-baba ya da öğretmenin 'çalış' dediğinde içinden çalışmak gelmiyorsa; bu, onların yanlış konuştuğu veya beyninin arızalı olduğu anlamına gelmez. Şu anda eline alıp içinde ne olduğunu merak ettiğin bu kitap seninle dersler arasındaki buzları eritecek, derslere aşık olduktan sonra başarmana, hedefine ulaşmana ve parmakla gösterilmene destek olacaktır. Aşık olmanın sıcaklığını yaşamaya ve sonunda kendini alkışlayacağın bir yolculuğa çıkmaya ne dersin canım?

Küçücük aklımı kurcalayan birçok soru vardı.Babama “Allah bize oturmaya gelir mi?” diye sorduğumda bana kızdı.Öğretmenime “Yağmur yerden havaya doğru yağsa gökyüzünde çiçek açar mı?” dedim, “Geri zekâlı! Otur yerine!” diye bağırdı.İmama “Sen peygamber olsaydın bize yine kızar mıydın?” diye sordum, “Estağfurullah.” deyip kulağımı çekti.Amcamın kızına “Ben okuyup büyük adam olacağım.” dediğimde “Salak, sen önce altını ıslatmayı bırak.” diyerek benimle dalga geçti.Okuyup bunlardan kurtulmak için ortaokula geldiğimde öğretmenim, bir savaşın tarihini ezberleyemediğim için “Saman kafalı, aptal, kuş beyinli!” diye hakaret etti.Hayaller kurdum:Çocukların gülüşüp oynaştığı, kimsenin kimseye hakaret etmediği, büyüklerin küçükleri ezmediği, herkesin birbirine sevgiyle baktığı, öğrencilerin okula gitmek için tatilin bitmesini beklediği…Ben kendimi işe yaramaz, kafası çalışmayan, pısırık, güvensiz, suçlu, korkak sanıyordum.Ta ki donarak ölmek üzere olduğum akşama kadar. Yeniden ayağa kalktım ve hayallerimden ASLA VAZGEÇMEDİM. Sonra ne mi oldu? Haydi gel, bu yolculuğa beraber devam edelim.

Kitap yazmak için odama kapandığım bir günkendime eğitmen yaptığım kızım Zuhal yanıma geldi:“Baba, senin bir sözün var ya.”“Hangisi?”“Eğitim öğrenciye saygıyla başlar.”“Evet kızım.”“Ben de diyorum ki, yazarlık okuyucuya saygıyla başlar.”“Nasıl yavrum?”“Kitabının ilk sayfasında okuyucunun gözlerine dokunmak için izin iste.”Kızımdan aldığım o muhteşem ilhamla diyorum ki, eğer izin verirsen önce gözlerine dokunmak, sonra da yüreğine misafir olmak istiyorum.Müsaade var mı?

Annemin beni eve hapsetmesiyle basladi esaretim, bazen basimi disari cikarmak istedigimde babamin bakislari perdeliyordu hayallerimi.Buyuyup okula basladigimda ogretmenim beynimi kelepceledi, bir sure sonra da 'elalem' ordusu gonul gozumu kapatmaya calisti.Kendimi uzerine beton dokulmus bir fidan gibi hissediyordum, uzeri ortulmus sessiz, birakilmis caresiz. Ama ben beton duvarlari yikip, kusatilmisliktan kurtulmak istiyordum. Etrafimi cevreleyen sinirlarin otesine uzanip, ozgurluk denizinde yuzmek istiyordum.Gokyuzunde bulutlarla beraber suzulup, esen ruzgarlarla birlikte dunyayi kesfetmek istiyordum. Beynimdeki masali, yasamimdaki efsaneye donusturmek istiyordum.Sence ben bunu basarabilecek miyim?Bu oykumun icinde sende varsin; uzuntulerin, mutluluklarin, ofken, nesen, en onemlisi hayallerin. Gecmisin burada, haydi gel, gelecegimizi de beraber yazalim.(Tanitim Bulteninden)Sayfa 312Baski 2015 Yediveren Yayinlari

Biliyor musun bugun sende okunanlarin cogu taa cocuklugundan itibaren sana yazilanlar, bugun sende gorunenlerin cogu kucuklugunde ruhuna ekilenlerdir."Bir tomurcuk gibiydim, ne zaman basimi topragin ustune cikarip filizlendiysem, bir cicek olarak acmak istediysem kopardilar. Yeniden acmayi denedim, tekrar kopardilar. Adim Gul ama ben hayatimda hic gulmedim. Kendimi yapraklari dokulmus, dallari kirilmis bir agac gibi hissediyorum."Koskoca bir delikanli ya da genc kizken sinifta arkadaslarinin onunde rencide edildin mi? Birine tepki gostermek isteyip de ayip olur diye tepkini icine gomdun mu? Hakkini yiyenlere isyanini sadece dislerini sikacak kadar gosterebildigin anlarda neler hissetmistin?Aslinda basarisizlik diye bir durum yoktur. Bizim basarisizlik sandigimiz sey, ogretmenin dersi anlatma bicimi ile ogrencinin dersi ogrenme biciminin uyusmamasindan kaynaklanan bir durumdur."Babama ve kocama olan ofkem gozumu kor etmis, icimdeki kor atesin dumani basiretimi ortmus. Yasanmamisliklara