Ronald Edgar Giphart Libros

Dagboek over het jaar 2001 van de Nederlandse schrijver (1965- ) over politiek, literatuur, vrienden, kroegen, optredens, kinderen, huizen, relaties, film en nog veel meer.

Publicada por primera vez en 1950, Yo, robot resultó una obra visionaria, que tendría una influencia enorme no sólo en toda la ciencia-ficción posterior, sino incluso en la propia ciencia de la robótica. Aquí formuló Isaac Asimov por primera vez las tres leyes fundamentales de la robótica, de las que se valdría para plantear interrogantes que se adentran en el campo de la ética: ¿qué diferencia hay entre un robot inteligente y un ser humano? ¿puede el creador de un robot predecir su comportamiento? ¿debe la lógica determinar lo que es mejor para la humanidad? A través de una serie de historias conectadas entre sí por el personaje de la robopsicóloga Susan Calvin, en las que aparecen todo tipo de máquinas inteligentes —robots que leen el pensamiento, robots que se vuelven locos, robots con sentido del humor o robots políticos—, los robots, cada vez más perfectos, llegan a convertirse en un desafío para sus creadores.

Hun vriendschap begon bij de ontelbare avonden in hun stamcafé, avonden die nooit ophielden. Ze raakten verslaafd aan het goede leven en de saamhorigheid. Ze wisten niet hoe of wat, maar wel dat er iedere dag iets memorabels zou gebeuren. Toen de zes mannen begin jaren negentig besloten een bierbrouwerij te beginnen in een werfkelder in Utrecht, werden ze naast vrienden ook zakenpartners. Vijfentwintig jaar later zijn ze op weg naar een boshut in Duitsland om nog één weekend samen te zijn, voordat ze het contract voor de verkoop van de brouwerij tekenen. Tijdens dit weekend reflecteren ze op de vriendschap en op het leven. Alle tijd is een uiterst giphartiaanse, vitale roman over ambitie, vriendschap en liefde.

Fotoboek waarin twaalf jonge Nederlandse vrouwen met een beroep waarin uiterlijk een belangrijke rol speelt, zich letterlijk en figuurlijk blootgeven.

Een jonge schrijver gaat zich zorgen maken als hij het gevoel heeft gelukkig te zijn.

Niet minder dan gladweg geniaal is het fictieve verslag door Ronald Giphart van een historische gebeurtenis: de eerste passagiersvlucht van Amsterdam naar New York in mei 1946. Het verhaal geeft een schitterend beeld van Holland in de tijd rond het aflopen van de Tweede Wereldoorlog, inclusief het Trees-heeft-een-Canadeesverschijnsel, maar de grootste en geestigste prestatie is het steeds meer Engels wordende taalgebruik naarmate de DC-4 Amerika nadert. Briljant. Brilliant. 00Dit boekje verscheen eerder als uitgave van KLM Royal Dutch Airlines ter gelegenheid van het jubileum van de eerste trans-Atlantische vlucht op 21 mei 1946.

Sinds de verschijning van zijn debuut wordt Ronald Giphart in verband gebracht met liefde en seks. Hoewel deze associatie niet uit de lucht komt vallen, berust de omschrijving van Gipharts literaire werk tot 'seks, seks en nog eens seks' op een hardnekkig misverstand. Niettemin is Giphart, zoals velen, gefascineerd door dit onderwerp. Al jaren verzamelt hij alle mogelijke feiten, gegevens en wetenswaardigheden over alles wat met liefde en seks te maken heeft. Om hier vervolgens met uiterst aanstekelijk plezier over te schrijven in o.a. Kijk, Viva, Rails en Elle. Ten liefde! gaat over 'de wetenschap van de liefde', de mechanica van het genitale bungyjumpen, de chemie van de seksuele opwinding, de evolutie van trouw en overspel, de twaalf miljoen verschillende vormen van baltsgedrag, datgene wat versieren en vrijen leuk maakt en nog veel meer. Kortom: vintage Giphart, voor liefhebbers van acht (nou ja...) tot tachtig, van alle geslachten en gezindten.

Ik ook van jou is het verhaal van twee blakende jonge schrijvers die op stel en sprong naar de Dordogne zijn gereisd voor een, zoals Fräser het noemt, 'grote queeste naar literatuur en seks'. Verweven in deze met onbevangenheid beschreven, vrolijke kanotocht is het aangrijpende verhaal over de fatale liefde van Ronald voor de mysterieuze Reza.

Studenten, seks en literatuur blijven favoriete onderwerpen van Ronald Giphart. In Het feest der liefde voegt hij daar voetbal aan toe en maakt hij enkele uitstapjes naar Spanje, Amerika en Duitsland. Giphart vindt schrijven leuk, heel leuk. Het feest der liefde bewijst dat.

Een man die als cabaretier anderen aan het lachen brengt, is het lachen zelf enigszins vergaan.