Noszczyńska Danuta Orden de los libros

I odpuść nam nasze winy… Na ile życie zależy od naszych wyborów, a na ile od przypadku lub przeznaczenia? Autorka bada te kwestie w swojej dwuczęściowej powieści. W pociągu spotykają się kryminalistka po piętnastoletniej odsiadce, młodzieniec opuszczający dom dziecka oraz zakonnica udająca się na urlop. Ich losy łączą się w nieoczekiwany sposób, ujawniając wspólne tajemnice. To przypadek? Tak, ale taki, który wymaga uwagi, ponieważ może być ingerencją przeznaczenia. Ignorowanie takich znaków może prowadzić do powtarzających się sytuacji, aż w końcu skierują nas na właściwą ścieżkę. Danuta Noszczyńska, absolwentka krakowskiego liceum plastycznego i Wydziału Filozoficznego UJ, jest pisarką, plastyczką, scenarzystką i reżyserką. Tworzy młodzieżowe teatry amatorskie i grupy teatralne dla seniorów, a także organizuje Ogólnopolski Przegląd Teatralny Amarantus. Z ponad dwudziestu wydanych pozycji, trzy zdobyły nagrody na Festiwalu Literatury Kobiet „Pióro i Pazur”. Noszczyńska, jak sama mówi, „wszystko potrafi” – oddaje się różnorodnym kreatywnym zajęciom, a każda rzecz, którą posiada, jest przez nią modyfikowana. Gdy pytana o to, dlaczego, odpowiada: „Właściwie sama nie wiem, natręctwo takie chyba…”.

Trzydziestoośmioletnia Klara gnieździ się w niewielkim mieszkaniu ze swoim byłym mężem, który żeruje na niej, jak może. Pogodzona z losem, nie zamierza niczego zmieniać ani o nic walczyć. Dopiero nagła, by nie rzec: dziwna, śmierć babci i pozostawiony przez nią testament, wywracają całe jej życie do góry nogami. Na pogrzebie pojawia się nieznana rodzina i obcy ludzie roszczący sobie prawo do niejakiego skarbu. Klara nie tylko odkrywa tajemnicze i, o zgrozo, wręcz kryminalne wątki z przeszłości staruszki, ale znajduje również miłość, na którą jest zupełnie nieprzygotowana... Zagadek mnóstwo, a ich droga rozwiązania zawiła… nie pozwala nudzić się słuchaczowi!

Los często wystawia nas na próby. Jednak warto mu zaufać, by się wreszcie przekonać, że nic nie jest takie, jakim się wydaje. Antonina ma wszystko, co wydaje się potrzebne do szczęścia: urodę, pieniądze, niezależność, kochających rodziców. Żyje jak w bajce, brakuje jej tylko księcia na białym koniu. A co, jeśli zamiast niego pojawi się… pastuszek w pamiętającej czasy Związku Radzieckiego zdezelowanej ładzie? Ile można zrobić dla miłości, o której się tak marzyło? Czy w pozornie poukładanym życiu Antoniny jest miejsce na zmiany? I czy ona sama jest gotowa na szczęście?

Nie goni się króliczka, który nie ucieka Powieść ukazuje przeplatające się ze sobą historie miłosne kilu przyjaciółek. Bohaterkami są trzy dziewczyny; każda z nich inaczej wyobraża sobie miłość swojego życia, innymi drogami dąży do szczęścia, w odmienny sposób próbuje rozwiązywać swoje sercowe problemy - od zaczytywania się w poradnikach, przez wizyty u psychologów, aż po magiczne zaklęcia. A może istnieje po prostu jeden, sprawdzony, od zawsze wbudowany w ludzką naturę mechanizm dobierania się w pary? Może wystarczy po prostu naturalny, zdrowy instynkt? Nawet jeśli autorce nie uda się znaleźć odpowiedzi, lektura tej nieco ironicznej i pełnej humoru książki z pewnością wzbudzi w czytelniczkach liczne refleksje.

Czy można przełamać klątwę dzieciństwa? Małgorzata wyprowadza się z rodzinnej wsi do dużego miasta, gdzie ciężko pracuje, by zostać -kimś-. Jest dziewczyną wyjątkowo piękną, co w połączeniu z jej pochodzeniem, prostotą i ocierającym się o wulgarność sposobem bycia sprawia, że jest łakomym kąskiem dla spotykanych w życiu mężczyzn. Coraz bardziej rozczarowana swoim nowym życiem i bezwzględnością świata, kt�ry nie okazał się rajem, ulega pokusie i zostaje utrzymanką starszego, zamożnego mężczyzny... A gdy się jej wydaje, że stoczyła się na samo dno, spotyka pierwszą, prawdziwą miłość. Czy jednak będzie miała na tyle siły i odwagi, by o nią zawalczyć?