Emigrant z porewolucyjnej Rosji, słabo mówiący po angielsku, zostaje profesorem Harvardu i prezydentem Amerykańskiego Towarzystwa Socjologicznego. Ta książka, opus magnum Sorokina, opiera się na bogatych danych historycznych i kulturowych, ukazując różnorodność ludzkiego świata oraz cykliczny charakter dziejów, co pozostaje aktualne w dobie makdonaldyzacji. Warto przypominać o bogactwie kultur i wartości odmienności. W XXI wieku regres od „końca historii” i wzrost antydemokratycznego populizmu potwierdzają cykliczność społecznych losów. Sorokin łączy imponującą dokumentację empiryczną z teorią o ogromnym rozmachu, a jego interdyscyplinarne podejście obejmuje ekonomię, nauki polityczne, psychologię i antropologię kulturową. Czytelnik otrzymuje główne dzieło Sorokina, które przedstawia związek wojny i pokoju z procesem zmian społecznych i politycznych, pokazując, że skala wojen wzrasta w okresach ekspansji społecznej i kulturowej. Wojna jest funkcją zarówno rozwoju, jak i upadku społecznego, co czyni tę książkę szczególnie istotną w czasach, gdy wojny dominują w dyskursie publicznym. Pitirim Sorokin (1889–1968) był wybitnym rosyjsko-amerykańskim socjologiem, który, po zaangażowaniu w ruchy rewolucyjne, doświadczył aresztowania i skazania na karę śmierci, lecz ostatecznie został ułaskawiony.
