Tiziano Terzani Orden de los libros (cronológico)

Ryszard Kapuściński uważał go za wielkiego reportera, którego twórczość można czytać jak poezję. Podróżowanie było dla Tiziano Terzaniego formą istnienia. Kiedy dowiaduje się, że jest ciężko chory, instynkt podpowiada mu, by wyruszyć w podróż. Ale ta podróż różni się od innych. Jest najtrudniejsza, bo każdy krok może być wyborem między rozumem a szaleństwem, między nauką a magią. Z długiego pobytu w Nowym Jorku, a potem w alternatywnym ośrodku w Kalifornii rodzi się niepokojący portret Ameryki. Włóczęga po Indiach, w tym trzy miesiące spędzone w jednym z aśramów, pozwala Terzaniemu dostrzec duchowość tego kraju. Autor poznaje medycynę tybetańską i chińską, jogę i energoterapię. Przypadkowe spotkanie ze starym mędrcem w Himalajach - choć zapewne nic nie zdarza się przypadkiem - wyznacza koniec wędrówki. Pośród ciszy wspaniałej przyrody Terzani dochodzi do wniosku, że najważniejsza jest harmonia ze światem i samym sobą: trzeba umieć patrzeć na niebo i być chmurą, trzeba słyszeć melodię.

Nel 1966, Tiziano Terzani inizia la sua straordinaria carriera di giornalista e viaggiatore con un lavoro per l’Olivetti, che gli consente di scrivere articoli per l’Astrolabio, settimanale della sinistra indipendente. Tuttavia, desidera diventare reporter a tempo pieno. L’anno successivo, accetta una borsa di studio per un master alla Columbia University, si dimette dall’Olivetti e parte con la moglie Angela per esplorare gli Stati Uniti. La prefazione di Angela Terzani Staude rivela che questi due anni, trascorsi tra New York e California, sono intensi e significativi. Qui, Tiziano studia il cinese alla Stanford University e intraprende un viaggio attraverso il Midwest e il Deep South, che lui definisce "la pancia dell’America". Questo periodo è caratterizzato da un alternarsi di entusiasmi e delusioni, mentre i conflitti generazionali e politici del ’68 iniziano a manifestarsi. Terzani scrive settimanalmente su eventi cruciali come le elezioni, le proteste contro la guerra in Vietnam e gli assassinii di figure chiave come Robert Kennedy e Martin Luther King. Questi reportage inediti, insieme a fotografie dell’archivio familiare, sono raccolti da Àlen Loreti, mostrando il talento di Terzani nel raccontare eventi storici significativi.

Tiziano Tarzani - wybitny, światowej klasy reportażysta - ostrzeżony w Hongkongu przez wr�żbitę, że nadejdzie rok, gdy latanie samolotem będzie dla niego śmiertelnym zagrożeniem, postanowił przemieszczać się tradycyjnie, jak dawni podr�żnicy.Powiedział p�źniej: ?Decyzja okazała się znakomita, a rok 1993 - jednym z najbardziej niezwykłych. Przepowiedziano mi śmierć, a tymczasem odżyłem?.Pieszo, łodzią, autobusem, samochodem i pociągiem odwiedził Birmę, Tajlandię, Laos, Kambodżę, Wietnam, Chiny, Mongolię, Indonezję, Singapur i Malezję.Wszędzie szukał kontakt�w z wr�żbitami, jasnowidzami i szamanami, co sprawiło, że z coraz większym zrozumieniem i szacunkiem odnosił się do dawnych zwyczaj�w i przekonań, dziś zagrożonych przez agresywne formy zachodniej nowoczesności.

Der Journalist und herausragende Asienkenner Tiziano Terzani hat jahrzehntelang seine Eindrücke und Gedanken über die Menschen, über Politik und Gesellschaft, über die Spiritualität Asiens und das eigene Leben, Lieben, Zweifeln und Suchen unmittelbar und lebendig in seinen Tagebüchern festgehalten. Sie sind sowohl journalistisches Skizzenbuch wie sehr persönliches Zeugnis eines wunderbaren Weltbeobachters und Geschichtenerzählers.

Kniha je cennou výpovědí o procesu vyrovnání s fatální diagnózou. Může být inspirací a povzbuzením pro všechny, kteří ve svém životě nebo v životě svých blízkých prožívají těžké zkoušky. Je potvrzením zásady: každá krize je zároveň šance. Za své žurnalistické dráhy dosáhl Tiziano Terzani až na vrchol: vytvořil si renomé jako dlouholetý dopisovatel z Asie pro německý časopis Der Spiegel, když popisoval historické události, které měnily největší z kontinentů, a proslavil se svými knihami. Cítí, že kdyby ve své kariéře pokračoval, mohl by se nanejvýš pokusit zůstat takový, jaký už je. A tak když se dozvídá, že trpí rakovinou, vnímá to jako novou příležitost, pozvánku na další cestu a vydá se hledat na svou nemoc lék – nejprve do New Yorku, posléze do Indie, Thajska, Hongkongu nebo na Filipíny.

Mit Tiziano Terzani in eine verlorene Welt Die großartigen Reportagen aus Asien, die Tiziano Terzani für den SPIEGEL verfasste, machten ihn weithin bekannt. Das Gespräch über sein Leben und Sterben, das er kurz vor seinem Tod mit seinem Sohn Folco führte, wurde unter dem Titel »Das Ende ist mein Anfang« ein internationaler Bestseller. Tiziano Terzani war auch ein begabter und äußerst produktiver Fotograf, der unter anderem in Indien, China, Thailand, Vietnam, Japan und Tibet eine große Zahl von Schwarz-Weiß-Aufnahmen machte. Es sind Bilder einer längst vergangenen Epoche, Dokumente von oft bezaubernder Schönheit. Sein Sohn Folco Terzani hat eine Auswahl von 200 Fotografien zusammengestellt, die zusammen mit Texten Terzanis hier ganz überwiegend erstmals präsentiert werden.

Testimonianza unica di un Tiziano Terzani reporter, giovane ed entusiasta, interessato ai «fatti», che con stupore si avvicina a ogni dettaglio e crede ancora sia possibile influenzare la Storia, questo testo ricostruisce in presa diretta l'olocausto che fece della Cambogia il regno dell'orrore. I suoi reportage ci raccontano non soltanto la storia che trasformò un intero paese ma anche l'uomo che la seguì per documentarla. Da qui infatti prese corpo la svolta che lo porterà ad abbandonare ogni fiducia nell'ideologia, in cui pure aveva creduto, per iniziare un nuovo cammino di ricerca. Nella Cambogia ' unico paese dell'Asia che aveva continuato a visitare per 25 anni ' Terzani vedeva rappresentata nella sua essenza la tragedia del pianeta intero. Fantasmi è dunque un testo imprescindibile per capire le ragioni che lo spinsero a voltare le spalle al mondo e a cambiare direzione. «I cambogiani lo sanno da secoli: la vita è una ruota e la Storia non è progresso», ricordava già allora, prima che altre guerre di invasione e altre lotte fratricide conferissero un'eco per sempre attuale alle sue parole.

Riproposti insieme dopo oltre venticinque anni, Pelle di leopardo e Giai Phong!, descrivono non solo le battaglie e gli orizzonti della guerra in Vietnam, ma anche le sofferenzee delle popolazioni civili e il cambiamento morale e materiale dopo la fine degli scontri.