H. J. A. Hofland Libros

Een jongetje dat hoopt dat het verwoeste Rotterdam na de Tweede Wereldoorlog op architectonisch gedurfde wijze opgebouwd zal worden komt bedrogen uit.Geschreven in opdracht van de Rotterdamse Kunststichting ter gelegenheid van de manifestatie AIR-Alexander

Dutch

Kritische bijdragen over de gevolgen die het terugtreden van de overheid op diverse terreinen heeft gehad, en de wildgroei van het marketing- en managementdenken die daarvan het gevolg is geweest. De onderwerpen die aan de orde komen zijn het Nederlandse landschap (bijdrage van G. Mak), de architectuur (A. van Dis), de openbare ruimte (H.J.A. Hofland), de zorgsector (J. Jansen van Galen), de kunsten (R. Zwaap), en de sport (H. Smeets).

Hiroshima, de John Hersey, se publicó por primera vez en The New Yorker el 31 de agosto de 1946, un año después del lanzamiento de la bomba atómica sobre la ciudad. En un gesto excepcional, la revista incluyó este único artículo, sin ilustraciones ni añadidos, lo que marcó el inicio de lo que Lewis Gannett definió como el mejor reportaje de guerra. Un año más tarde, Alfred A. Knopf lo publicó como libro, alcanzando un éxito que ha superado los tres millones de ejemplares vendidos. En 1946, Hersey era un joven periodista que había ganado el Premio Pulitzer de ficción el año anterior con su novela Una campana para Adano, que relata la ocupación aliada de un pequeño pueblo italiano al final de la Segunda Guerra Mundial. Tras la guerra, el editor de The New Yorker, William Shawn, le encargó un reportaje sobre la bomba atómica desde la perspectiva de las víctimas. Hersey viajó a Japón en mayo de 1946 para entrevistar a seis supervivientes del bombardeo. Su estilo, que fusiona la narrativa con el periodismo, dio origen a la corriente conocida como nuevo periodismo, que dos décadas después se asociaría con autores como Truman Capote.

Weinig schrijvers zijn zo aanwezig in de hoofden van het denkende en lezende deel der natie als de journalist H.J.A. Hofland, sinds 1953 werkzaam in de journalistiek als verslaggever, redacteur, hoofdredacteur van 'Algemeen Handelsblad', tv-criticus en columnist. Deze bundel ter ere van zijn vijfenzeventigste verjaardag bevat een keuze uit de artikelen, reportages, columns, overpeinzingen, inleidingen, toespraken en uitvindingen van Nederlands 'Journalist van de eeuw': de neerslag van bijna vijftig jaar voorbeeldig schrijverschap.

Dutch

Een tekstbureau biedt tegen royale vergoeding aan om toespraken te schrijven waarin de waarheid wordt gezegd.

De journalistiek deugt niet. De media spelen met de waarheid en journalisten manipuleren en misleiden. Oud-correspondent Joris Luyendijk schetst een ontluisterend beeld van de journalistiek, wat veel emoties losmaakte en een fel debat ontketende. In dit boek gaan vooraanstaande journalisten in op de fundamentele vragen die Luyendijk opwerpt en tonen ze de praktijk van het vak. Hoe omzeil je de Israëlische pr-machine? Wat vertel je over Amerika, waar iedereen al een mening over heeft? Hoe bericht je vanuit een oorlogsgebied als Irak? Wanneer is een nieuwsfoto te gruwelijk om te tonen? Deze vragen worden beantwoord door gerenommeerde buitenlandcorrespondenten die, net als Luyendijk, ter plaatse verslag doen. Vanuit steden als Kaapstad, Peking, Brussel en New York maken zij het nieuws. Luyendijk zelf geeft antwoord op het debat dat hij heeft ontketend, en Henk Hofland maakt in een finale de balans op. Bijdragen komen van onder anderen Garrie van Pinxteren, Ad van Liempt, Step Vaessen, en Eva Jinek, die samen een kritisch en veelzijdig beeld schetsen van de hedendaagse journalistiek.

Ondanks hun verschillen hebben Nederlanders en Belgen een ding gemeen: ze zijn uiterst reislustig! Geen afstand is ze te groot, geen grens houdt ze tegen. Reizen zit ze in het bloed en ze doen het van oudsher, liefst naar oorden die doorgaans als ondoordringbaar worden beschouwd. Reis om de wereld in 1000 bladzijden bevat meer dan 100 reisverhalen van schrijvers, journalisten en professionele reizigers.Eerder verschenen in vier afzonderlijke reisbundels: Adieu adieu sweet Bahnhof, en Gewoon omdat ik ging, en Rusteloze reizen, en Verre verlangens

In 1978 interviewde "Vrij Nederland" de drie schrijvers Jan Blokker, H.J.A. Hofland en Harry Mulisch, die in dat jaar alle drie vijftig jaar oud werden en een indrukwekkende reputatie hadden opgebouwd. Het was een vraaggesprek dat in de geesten van de lezers bleef voortleven. Toen ze vijfenzestig werden, in 1992, werden ze opnieuw door hetzelfde tijdschrift geïnterviewd. Dat herhaalde zich in 2002 (ze werden vijfenzeventig jaar) en in 2007 (tachtig jaar). De interviews zijn nu gebundeld in "Ik heb nooit iets met leeftijd gehad". De schrijvers brengen in hun gesprekken op vitale, eeuwig jeugdige manier de hele Nederlandse cultuur in kaart, vanaf het begin van de Tweede Wereldoorlog, die het ijkpunt van hun leven is, tot in onze tijd. Sprankelende geesten waarop de toenemende ouderdom geen enkele greep bleek te kunnen krijgen. Vindingrijk, humoristisch en met een indrukwekkende kennis praten ze frank en vrij over alles wat hunzelf en de wereld aangaat.