Trijne Vermunt Libros

Een jonge gynaecologe gaat uit idealisme een jaar werken in Afghanistan. Door haar beroep komt ze vooral in contact met vrouwen. Wat ze van Afghanistan ziet, observeert ze met eigen ogen; wat ze over Afghanistan hoort, komt meestal vanachter de burka vandaan. Elke dag schrijft Natalia e-mails over haar belevenissen aan haar familie en vrienden. Ze werkt ze na terugkomst uit tot een onthutsend boek over een land dat grotendeels verwoest is door de Taliban en nu, ondanks de internationale troepenmacht, nog steeds geteisterd wordt door plaatselijke machthebbers.

Ni el tiempo el desierto pueden frenar al amor. El hallazgo inesperado de una vieja fotografia hará que Montse Cambra, una doctora de cuarenta y cuatro años, abandone su Barcelona natal para partir en busca de su primer amor. Su viaje la llevará hasta el Sáhara, donde el instinto de supervivencia y las ganas de vivir de un pueblo olvidado marcarán su destino para siempre. Mira si yo te querré es una historia de amore que se alarga en el tiempo, el retrato de dos épocas y de dos culturas unidas por un secreto, la aventura de una mujer que se redescubre en la soledad del desierto"--Cover, p. 4.

José Cantoná doet weinig anders met zijn leven dan wodka drinken en wat rondhangen. Dat verandert wanneer de oppositieleider wordt neergeschoten en er dringend behoefte is aan iemand die zijn plaats kan innemen tot de verkiezingen voorbij zijn. Door zijn treffende gelijkenis is José de uitgelezen kandidaat. Met zijn geliefde en zijn lijfwacht aan zijn zijde overstijgt hij zichzelf en groeit hij onverwachts uit tot held.

What does it really mean to be dead? This is the question that vexes Isobel because as far as the outside world is concerned she is dead. The book springs from a case of mistaken identity. Isobel, mother of three adult children and an anthropologist has officially been pronounced dead following a boat accident in a remote part of the Guatemalan jungle. But Isobel is very much alive and is hiding in a remote shack in the jungle. She isn't ready to tell the world she's still alive and she's not sure whether she ever will. The news of her own death is especially ironic because as an anthropologist, she studies death rituals. Serena, Isobel's daughter, studies weather. Her father has some form of Alzheimer's and with her mother now supposedly dead, she is trying to write the family history before it is lost. Above all, she is obsessed with the story of Simon, her father's father who was in a shipwreck and survived three days at sea before being rescued. The story of his life has become a family legend together with the tales her father told about The Battle of Formigues and the story of Li Po. Ever since she was a child, Serena has been tantalised by these stories, always asking questions, turning the 'facts' over in her mind, always trying to piece the 'truth' together. Yet the irony is that she isn't investigating the one story she really should