Gilles van der Loo Orden de los libros (cronológico)

Na twee boeken waarin de verbeelding het voor het zeggen had, wordt Gilles van der Loos derde gedreven door een autobiografische aanleiding. In 2011 verdween zijn beste vriend. Na een maand van bijna landelijke zoektochten werd hij dood gevonden in het IJ.In Het jasje van Luis Martín brengt Van der Loo een ode aan zijn overleden vriend. In romanvorm. Hij beschrijft het Amsterdamse horecaleven van de jarennegentig, toen de twee vrienden elkaar leerden kennen achter de bar. Issa is een bedeesde, onzekere jongen uit de provincie en Gijs is zijn held. Gijs is vier jaar ouder, ‘de beste barman van de stad’ en kan roken als een balsahouten afgod.Een andere verhaallijn speelt zich in het heden af, als de vaderloos opgegroeide Issa zelf net vader is geworden en nauwelijks toekomt aan de verwerking van de dood van Gijs.En ten slotte is er het fascinerende verhaal over Luis Martín Murillo, barman in het Madrid van de jaren zestig en de grote leermeester van Gijs. Luis Martín werd voor Gijs en Issa de personificatie van vakmanschap en mannelijkheid, de gedroomde vaderfiguur voor vaderloze jongens. Nu is het tijd voor Issa om zich af te vragen hoeveel van Luis Martín hij wil overdragen op zijn zoon Nadim.Het jasje van Luis Martín gaat over verlies, vriendschap, volwassen worden en de ‘erfelijkheid’ van mannelijke identiteit.

In een stad in Zuid-Amerika, waar een voortwoekerende algengroei de functie van de stad als haven volledig heeft lamgelegd, leven de mensen in een wereld van steeds verdergaand verval. Van der Loo is in zijn warmbloedige eerste roman de chroniqueur van het verlies in diep doorvoelde portretten.In even levendig als raak proza zien we hoe in de stad Palladina de ouderen in de meerderheid raken omdat ieder die nog echt iets van het leven verwacht, zijn kansen elders zoekt. Een enkeling blijft over, tracht het hoofd boven water te houden. Het zijn de verhalen van deze overblijvers die Palladina maken tot een sfeervolle vervlechting van mensenlevens die in het ongerede zijn geraakt. Wat het boek vervolgens bijzonder maakt is dat al deze personages de moed en de kracht hebben om toch nog door te gaan. Van der Loo’s stijl maken deze verhalen tegelijk tragisch en hoopgevend.Gilles van der Loo debuteerde met de verhalenbundel Hier sneeuwt het nooit, die zeer goede kritieken ontving. In zijn tweede boek bewijst Van der Loo te behoren tot de nieuwe generatie schrijvers die eigentijds is zonder daar zijn best voor te doen.