Laurence Teper Libros

Guty de Maupassant przyjaźnił się ze starszym od niego wielkim prozaikiem Flaubertem, którego uznawał za swojego mistrza. To Flaubert zachęcił młodego pisarza do uprawiania krótkich form, a ostatecznym argumentem stał się wielki sukces "Baryłeczki", noweli, która powstała w 1880 roku. Raz przekonany o sensowności nowelistyki - a także o jej rentowności - autor rozpoczął prace galerniczą. Cała jego twórczość powstała w ciągu około dziesięciu lat. A napisał w tym czasie, prócz nowel, opowiadań i powieści, również dwa tomy impresji z podróży, przygotował do druku dwa tomy poematów i opracował do wydania korespondencję Flauberta i George Sand. Niniejszy tom zawiera następujące opowiadania: "Stryj Juliusz", "Sznurek", "Zastępca", "Bombard", "Idylla", "Jeńcy", "Naszyjnik", "Parasol", "Powrót", "Przejażdżka", "Spadek", "Wyznanie", "Diabeł", "Margrabia de Fumerol", "Miłość", "Panna Perełka", "Toine", "Horla", "Włóczęga", "Nagrobnice".

Une sélection de neuf récits pour apprécier l'oeuvre d'un grand maître de la nouvelle au XIXe siècle. On y découvre les thèmes chers à Maupassant : la désunion des familles, l'amour de l'argent, la déception amoureuse, la cruauté envers les animaux, la bêtise sous toutes ses formes... L'édition Oeuvres & thèmes Type : Anthologie L'appareil pédagogique comprend : - des repères sur le contexte et le genre - un questionnaire pour chaque texte, avec des "petites leçons" sur les notions en jeu - des textes échos pour construire une culture littéraire - des reproductions variées permettant un travail en lien avec l'histoire des arts

En 1677, Phèdre, la dernière grande tragédie de Racine, met en scène la mythique descente aux enfers d'une incomprise. Vouée au malheur par son hérédité, Phèdre aime sans espoir son beau-fils Hippolyte. Lorsque son mari, Thésée, revient, il envoie injustement son fils à la mort. On assiste alors à l'empoisonnement d'une femme à la fois innocente et coupable. Ironie tragique qui démontre à quel point l'amour peut se vivre comme une malédiction.

Las Cartas persas (1721) es la obra germinal de la novela epistolar y de intencion satirica. Mediante el recurso de las cartas de personajes extranjeros se satirizan las instituciones y costumbres propias. Dichos personajes, portadores de una nueva mirada, dejan en evidecia con su aparente ingenuidad, la autocomplacencia de la sociedad francesa en la bondad de su vida y usos sociales.