Frans van Dooren Libros

Dante Alighieri (1265-1321), padre de la lengua italiana, invirtió doce anos de su vida en escribir la Divina Comedia. Dos hechos biográficos -la muerte de su amada Beatriz y el exilio de su ciudad, Florencia- le sumieron en un estado de incertidumbre y desilusión que sólo logró superar a través de una poesía universalizante que dejó a las generaciones venideras una obra plena de belleza e inmortalidad, base de la literatura alegórica medieval. En la Divina Comedia Dante pretende decir lo que nunca ha sido dicho de mujer alguna: la exaltación del triunfo celestial de la amada, la expresión de un amor que transciende las dimensiones físicas de este mundo y se convierte en pura espiritualidad. El resultado final es un fantástico viajes hacia la redención que abarca todo el argumento existencial, desde la creación del hombre hasta su destino final, la divinidad. Angel Chiclana, de la Universidad Complutense, ofrece en su edición una auténtica guía de lectura, adaptando nuestra sensibilidad moderna a la ideología y la estética medievales y familiarizándonos con los personajes, acontecimientos, instituciones, fuentes literarias y el complejo teológico y filosófico del autor de esta obra cumbre de la literatura universal.

Dante lééft in Italië. Iedere zichzelf respecterende plaats heeft een Dante-fontein, een Dante-gedenksteen, een standbeeld van de grote dichter of op z'n minst een straat naar Dante vernoemd. In de meeste gevallen wordt de betreffende plek opgeluisterd met een citaat uit Dantes Goddelijke komedie. Want Dante Alighieri reisde zijn leven lang door Italië, en zijn boeken staan vol met verwijzingen naar plaatsen die hij passeerde. Frans van Dooren, Nederlands grootste Dantekenner en -vertaler, reisde meer dan vijftig keer naar Italië en bracht Dantes overdonderende aanwezigheid in het moderne Italië in kaart. Hij spoorde nazaten van de familie Alighieri op, die werken als wijnboeren in de Valpolicella-streek. In Rome werd hij in een restaurant bediend door een ober die tussen de gangen door driftig las in De goddelijke komedie, in Florence bezocht hij de talloze plaatsen waar leven en werk van de dichter worden gememoreerd. Het Italië van Dante voert de lezer van provincie tot provincie door het huidige Italië, dat het verleden op vele manieren eert en instandhoudt. Een prachtig boek dat een reis naar Italië tot een onvergetelijke literair-historische ervaring kan maken. In het boek is tevens een praktisch overzicht opgenomen van alle Dante-vindplaatsen in het Italië van vandaag.

Esta novela clásica es un tratado moderno sobre el arte de gobernar. Más allá del uso erróneo de "maquiavélico", explora los límites del poder y su naturaleza.

A group of young people flee to the countryside from plague-ridden Florence and pass the time in their retreat by telling tales of romance. This selection from Boccaccio's landmark of medieval literature features 25 stories from the original 100, all teeming with colorful characters and worldly wisdom. J. M. Rigg translation.

Francesco Petrarca (1304-1374) is een van de grootste figuren in de Europese literatuur, met een enorme invloed door zijn Latijnse brieven en traktaten en zijn Italiaanse gedichten. Hij is de grondlegger van het humanisme en het petrarkisme. Petrarca is vooral bekend als de schepper van de Canzoniere, een sublieme verzameling gevoelige gedichten, voornamelijk sonnetten, die zijn idealiserende liefde voor Laura verkennen. Dit werk geldt als een toonbeeld van élégance, gratie en harmonie, en heeft eeuwenlang als model gediend voor lyrische poëzie. De vierde, uitgebreide druk bevat naast de Italiaanse originelen vertalingen van negenenveertig sonnetten, twee canzonen en een passage uit de Trionfo della Morte, voorafgegaan door een uitvoerige inleiding. Frans van Dooren, laureaat van de Martinus Nijhoffprijs in 1990, heeft talloze Italiaanse klassieken vertaald, waaronder werken van Dante, Michelangelo en Machiavelli. Zijn vertalingen van Petrarca worden geprezen om hun kwaliteit; volgens Kees Fens zijn de Nederlandse dichtregels echte vondsten, terwijl Willem Barnard opmerkt dat Van Dooren de essentie van het origineel weet te vangen in nieuwe Nederlandse gedichten.