Hester Tollenaar Orden de los libros (cronológico)

De indrukwekkende autobiografie van de Algerijnse Fadhma Aïth Mansour Amrouche (1882-1967) biedt een indringend kijkje in het leven van een Kabylische vrouw en moeder van acht kinderen, waaronder de Franse auteur Jean Amrouche. Geboren als buitenechtelijk kind in een Kabylisch bergdorp, groeit ze op als verstotene door de strenge dorpszeden en eer, vooral voor vrouwen. Haar moeder, bezorgd om haar veiligheid, stuurt haar op jonge leeftijd naar een Frans, christelijk internaat. Daar beleeft Fadhma enkele gelukkige jaren totdat de school sluit door geldgebrek. Fadhma beschrijft de schoonheid van de Kabylische taal, die haar troost biedt in ballingschap. Haar autobiografie is eerlijk en zonder drama; ze vertelt over het leven in Kabylië en Tunis onder Franse kolonisatie, de oude gebruiken, en de natuur. Dit maakt haar verhaal meer dan alleen een meeslepende levensvertelling; het is ook een uniek document over een tijd en plaats die niet ver van ons verwijderd zijn. Dit werk is het negende deel in de Berberbibliotheek en is uit het Frans vertaald door Hester Tollenaar.

En este conjunto de ensayos mordaces y oportunos sobre la persistente desigualdad entre mujeres y hombres y la violencia basada en el género, Solnit cita su experiencia personal y otros ejemplos reales de cómo los hombres muestran una autoridad que no se han ganado, mientras que las mujeres han sido educadas para aceptar esa realidad sin cuestionarla. La autora narra la experiencia que vivió durante una cena en la que un desconocido se puso a hablarle acerca de un libro increíble que había leído, ignorando el hecho de que ella misma lo había escrito, a pesar de que se lo hicieron saber al principio de la conversación. Al final resultó que ni siquiera había leído el libro, sino una reseña del New York Times. El término mansplaining conjuga man («hombre») y explaining («explica»), en alusión a este fenómeno: cuando un hombre explica algo a una mujer, lo hace de manera condescendiente, porque, con independencia de cuánto sepa sobre el tema, siempre asume que sabe más que ella. El concepto tiene su mayor expresión en aquellas situaciones en las que el hombre sabe poco y la mujer, por el contrario, es la «experta» en el tema, algo que, para la soberbia del primero, es irrelevante: él tiene algo que explicar y eso es lo único que importa.