Lada Silađin Orden de los libros (cronológico)

Érase una vez un mundo donde las noches eran largas y la Muerte contaba su propia historia. Érase una vez una ladrona que robaba libros y regalaba palabras. En el pueblo vivía una niña que quería leer, un hombre que tocaba el acordeón y un joven judío que escribía cuentos hermosos para escapar del horror de la guerra. Al cabo de un tiempo, la niña se convirtió en una ladrona que robaba libros y regalaba palabras. Y con esas palabras se escribió una historia hermosa y cruel. Una novela tremendamente humana, emocionante e inolvidable, que describe las peripecias de una niña alemana de nueve años desde que es dada en adopción por su madre hasta el final de la II Guerra Mundial. Su nueva familia, gente sencilla y nada afecta al nazismo, le enseña a leer y, a través de los libros, a distraerse durante los bombardeos y combatir la tristeza. Pero es el libro que ella misma está escribiendo el que finalmente le salvará la vida.

Set in postwar Switzerland, Fleur Jaeggy’s eerily beautiful novel begins simply and innocently enough: "At fourteen I was a boarder in a school in the Appenzell." But there is nothing truly simple or innocent here. With the off-handed knowingness of a remorseless young Eve, the narrator describes life as a captive of the school and her designs to win the affections of the apparently perfect new girl, Fréderique. As she broods over her schemes as well as on the nature of control and madness, the novel gathers a suspended, unsettling energy. Now translated into six languages, I beati anni del castigo in its Italian original won the 1990 Premio Bagutta and the 1990 Premio Speciale Rapallo. In Tim Parks’ consummate translation (with its "spare, haunting quality of a prose poem"), Sweet Days of Discipline was selected as one of the London Times Literary Supplement ’s Notable Books of 1992: "In a period when novels are generally overblown and scarcely portable, it is good to be able to recommend [one that is] miraculously short and beautifully written."

Sredinom šezdesetih godina 20. stoljeća grupa industrijalaca unajmljuje brod Proleterka za kružno putovanje Sredozemljem. Među blaziranim, uštogljenim pripadnicima elitnoga društva prvi put su zajedno stariji gospodin i njegova šesnaestogodišnja kći. U četrnaest dana boravka izvan strogosti internata ona ima priliku upoznati oca. No, njih su dvoje potpuni stranci, kao uostalom i svi na brodu. Raste netrpeljivost između bogatuna i posade socijalističkog broda. Fleur Jaeggy u <i>Proleterki</i> je svojim visoko artificijelnim stilom, ogoljenim rečenicama, savršeno pokazala svijet davno izgubljen za svake osjećaje. Ljude hladne i bešćutne za bilo čiju patnju, nesposobne za bilo kakvu istinsku komunikaciju. U hladnom svijetu <i>Proleterke</i> mlada djevojka pokušava otkriti život i vrelinu tek probuđenih strasti. Ovaj višestruko nagrađivani roman majstorsko je djelo koje je samo potvrdilo da je ime Fleur Jaeggy nezaobilazno za razumijevanje suvremene svjetske proze.