„Portrety chwil albo uładnianie życia”, będące kontynuacją „Portretów z bufetem w tle”, to proza na poły wspomnieniowa, na poły eseistyczna. To, co w niej charakterystyczne, to powściągliwy humor, czasem ironia, ale sympatyczna, wywołująca mimowolny uśmiech. Po raz kolejny możemy podziwiać wyjątkowy, niepowtarzalny styl autora, w którym każde słowo, każde zdanie wprowadza osobliwy klimat intymności.
Roman Śliwonik Orden de los libros (cronológico)
