Dirk de Wachter Libros

Streven naar het geluk als levensdoel is een vergissing. Streven naar zin en betekenis, daarentegen, is waar het leven om draait.

We leven in borderlinetijden. In de psychiatrie is borderline vandaag met voorsprong de vaakst gestelde diagnose. Bovendien is de lijn tussen patiënten en niet-patiënten flinterdun. Zijn wij collectief op weg naar ziekte en ongenoegen?Psychiatrie is de spiegel van de wereld waarin we leven. Dirk De Wachter schetst borderline dan ook als een maatschappelijk ziektebeeld.Eén conclusie staat als een paal boven water:In onze westerse maatschappij zijn de symptomen van borderline niet ver te zoeken. Meer nog, ze kenmerken onze leefwereld. Wij zijn ons brein in de tijd.Gelukkig zijn er andere, meer hoopgevende signalen met vooruitzicht op herstel. Onze wereld lijkt aan een grens te staan. Mensen verzetten zich uitdrukkelijk tegen de symptomen. Hechting, engagement, solidariteit en gemeenschapszin zijn waarden die broodnodig zijn om weerwerk te bieden tegen de huidige borderlinegesteldheid van dreigende verbrokkeling, impulsiviteit en zinloosheid.

Geef de liefde de status die ze verdient, weg van de Hollywoodiaanse nepparadijzen en wellnessweekends. Geen thema zo vaak beschreven in literatuur, muziek en kunst als de liefde. Toch blijft de mens op zoek naar haar ware aard. We denken haar te kunnen definiëren en (be)grijpen maar merken steeds weer dat we tekortschieten. De liefde is ondoorgrondelijk maar levensnoodzakelijk. Ze wordt in haar voortbestaan bedreigd door het hedendaagse consumentisme en de kwalijke illusie dat alles maakbaar is. Zelfs de therapeut banaliseert de liefde, beweert haar te kunnen meten en te kunnen behandelen in enkele sessies. Maar de liefde laat zich niet zomaar bepalen. Liefde. Een onmogelijk verlangen is een pleidooi om gewoon te doen. Want dan, als we niks forceren, kan de liefde in volle glorie verschijnen: meerlagig, mysterieus en paradoxaal.