Andrés Iniesta Orden de los libros

„Lidé si zadají mé jméno do Googlu a myslí si, že mě znají. Ale neznají.“ Andrésovi Iniestovi bylo dvanáct let, když ho vyhledávači talentů pozvali do slavné barcelonské akademie La Masia. Krátce poté, co se stal členem klubu, o něm Pep Guardiola řekl: „Tenhle kluk nás všechny pošle do fotbalového důchodu.“ Iniesta se rychle stal trvalým členem zálohy Barcy a nasměroval klub k množství trofejí, včetně osmi vítězství v La Lize a čtyř triumfů v Lize mistrů. S reprezentací vyhrál dvakrát mistrovství Evropy a vstřelil vítězný gól finále mistrovství světa 2010. Za těmi úžasně ladnými přihrávkami a pohyby, stejně jako oceněními a trofejemi se skrývá inteligentní a přemýšlivý muž, který až doteď za sebe nechal mluvit své obdivuhodně šikovné nohy. V knize Umělec španělský maestro vykresluje barvitý autoportrét, nejen vlastními slovy, ale i slovy svých trenérů, spoluhráčů, soupeřů, přátel a rodiny. Výsledek je fascinující.

Andrés Iniesta is the Barcelona and Spain legend, rated by the likes of Cristiano Ronaldo, Lionel Messi, Luis Suarez and Paul Scholes as one of the greatest footballers of all time. This is the thinking fan's footballer with a thinking fan's football book. Andrés Iniesta was twelve years old when scouts invited him into Barcelona's famous La Masia academy. Shortly after he joined the club, Barca legend Pep Guardiola remarked of him, 'This lad is going to retire us all.' Iniesta rapidly became a permanent fixture in the Barca midfield, propelling the club to a raft of trophies, including eight La Liga championships and four Champions League titles. With his country he has won the European Championship twice, and scored the winning goal in the 2010 World Cup final. Behind the wonderfully graceful passing and movement, and the accolades and trophies he has garnered, there exists an intelligent and thoughtful man who, until now, has let his beautifully skilful feet do the talking. In The Artist: Being Iniesta, the Spanish maestro paints a vivid self-portrait, in his own words but also in those of his coaches, team-mates, opponents, friends and family. The result is intriguing.

"Herkesin beni tanıdığını düşünmeyin. Şampiyonlar Ligi'ni kazandıktan kısa bir süre sonra başıma gelen bir şeyi anlatacağım. Bir restaurant'ta sevgilim ve kız kardeşimle, bize bir masa ayarlaması için garsonun gelmesini bekliyorduk. Yanıma gelen kadın, "Sen garson musun?" diye sordu. Şaka yaptığını düşünerek, "Evet hanımefendi," dedim. "Bana bir Fanta verir misin?" dedi. Sevgilim ve kız kardeşimle birlikte ağzımız açık kaldı. Ona garson olmadığımı, şaka yaptığımı söylemekle yetindim. Özür dileyerek masasına gitti. Arkadaşlarının gülmelerini ve kadıncağızın şaşkınlığını izledik. Sanırım arkadaşları beni tanıyorlardı. Hepimiz çok eğlendik. Saçlarımı boyasaydım ya da türlü tuhaflıklar yapsaydım kadın beni tanırdı. Ama ben öyle biri değilim. Dikkat çekmeyi sevmem." Benimle gurur duymanız için çalışmaya ve kendimi zorlamaya devam edeceğim. Benim için önemli olan şeylere sadık kalacağım: Çlaışmak, çalışmak, çalışmak ve elimdeki nimetin farkında olmak. İpin ucunu bırakmamak gerek. Yarın için bugünden çalışmalıyım.