Erik Bindervoet Orden de los libros (cronológico)

Weinig filosofen hebben zo’n invloed gehad als Ludwig Wittgenstein (1889-1951). En weinig filosofen zijn zo raadselachtig gebleven als hij. Als jonge filosoof geloofde Wittgenstein dat er een absolute, universele, zuivere, volmaakt logische taal bestond en deed hij alle moeite die te beschrijven. Dertig jaar later had Wittgenstein zich erbij neergelegd dat hem dat nooit zou lukken en onderzocht hij de taal van alledag. En dan is er zijn bijzondere leven, dat van een van de rijkste mensen in het Oostenrijkse keizerrijk, die koos voor de filosofie, zich terugtrok in een hutje in Noorwegen, in Cambridge studeerde bij Bertrand Russell, in de Eerste Wereldoorlog in het keizerlijke leger diende, in de Tweede ambulance-broeder was en er een voor die tijd zonderling liefdesleven op na hield.Zo’n bijzondere man verdient een bijzonder boek. Laat dat maar aan Erik Bindervoet en Saskia Pfaeltzer over. Alles komt ter sprake: de jeugd als blauwdruk voor het verdere leven; familie; eenzaamheid; zelfhaat; gedrevenheid; ernst; humor; zin en onzin; muziek; logica; taal en hoe die ons kan beheksen; spreektaal; beeldtaal; de cultus die rond Wittgenstein is ontstaan.

De doden is een lang verhaal van de Ierse schrijver James Joyce, geschreven in 1906 - 1907 en verschenen in de verhalenbundel “Dubliners” in 1914. Het is het laatste verhaal uit de bundel en maakt deel uit van de categorie "Openbaar leven". De meest recente Nederlandse vertaling is van Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes en dateert uit 2016.

In the best-selling tradition of 'Dr Zhivago' and 'The Island', this is an epic story of revolution, passion and betrayal - and one woman whose extraordinary secret lies uncovered for half a century.

WINNER OF THE NOBEL PRIZE IN LITERATURE The celebrated first memoir from arguably the most influential singer-songwriter in the country, Bob Dylan. “I’d come from a long ways off and had started a long ways down. But now destiny was about to manifest itself. I felt like it was looking right at me and nobody else.” So writes Bob Dylan in Chronicles: Volume One, his remarkable book exploring critical junctures in his life and career. Through Dylan’s eyes and open mind, we see Greenwich Village, circa 1961, when he first arrives in Manhattan. Dylan’s New York is a magical city of possibilities—smoky, nightlong parties; literary awakenings; transient loves and unbreakable friendships. Elegiac observations are punctuated by jabs of memories, penetrating and tough. With the book’s side trips to New Orleans, Woodstock, Minnesota, and points west, Chronicles: Volume One is an intimate and intensely personal recollection of extraordinary times. By turns revealing, poetical, passionate, and witty, Chronicles: Volume One is a mesmerizing window on Bob Dylan’s thoughts and influences. Dylan’s voice is distinctively American: generous of spirit, engaged, fanciful, and rhythmic. Utilizing his unparalleled gifts of storytelling and the exquisite expressiveness that are the hallmarks of his music, Bob Dylan turns Chronicles: Volume One into a poignant reflection on life, and the people and places that helped shape the man and the art.