Kankerpaviljoen

Más información sobre el libro

De roman "Kankerpaviljoen" neemt een bijzondere plaats in het oeuvre van Nobelprijswinnaar Alexander Solzjenitsyn. Het boek, dat de auteur als zijn persoonlijkste werk beschouwt, is ontstaan na zijn eigen ernstige ziekte. Ondanks het afschrikwekkende onderwerp geniet het verhaal grote populariteit. Het centrale thema is de ziekte en de impact daarvan op mensen, waarbij hun kracht en zwakheid zichtbaar worden wanneer ze de onbarmhartige realiteit onder ogen moeten zien. Solzjenitsyn legt parallellen met de maatschappij. Het kankerpaviljoen wordt bevolkt door diverse personages: artsen, patiënten, werksters en bezoekers, die samen een fascinerend beeld schetsen van hun leven in het provinciale ziekenhuis. Naarmate het verhaal vordert, groeit de diepgang en de zeggingskracht. De hoofdpersonen, Oleg Kostoglotov en Pavel Rusanov, zijn aanvankelijk vijanden, terwijl Chaly met zijn boerse humor en de oude bolsjewiek Shulubin met zijn wijsheid ook een rol spelen. Uiteindelijk worden Oleg en Rusanov met nieuwe hoop uit het ziekenhuis ontslagen. "Kankerpaviljoen" wordt vaak omschreven als het "beklemmende epos van de onvrijheid" en toont de literaire grootheid van Solzjenitsyn op indringende wijze.