Parámetros
- 340 páginas
- 12 horas de lectura
Más información sobre el libro
Umarli jeżdżą bez biletu to drugi tom Reportera kryminalnego, zawierający opowiadania kryminalne z lat 50. i 60. XX wieku. Krzysztof Kąkolewski ukazuje okres w historii polskiej milicji, kiedy śledczy musieli polegać głównie na intuicji i przenikliwości. Opowieści te przybliżają półświatek tamtych czasów, skrywający się za codziennymi sprawami zwykłych ludzi, w tym włamywaczy i szantażystów. Każda historia odsłania niezwykłe, ludzkie postaci oraz zaskakujące zdarzenia. Kąkolewski, jako reporter kryminalny, pokazuje, jak dociekliwość prowadzi do odkryć. Analizuje ogłoszenia, które nazywa „ascezą słowa”, wciągając się w ich treść. Czasem jego poszukiwania prowadzą do banalnych sytuacji, ale często odkrywa dramaty ludzkie, jak tragedię osoby odpowiedzialnej za śmierć. W innych przypadkach, intuicja prowadzi go do eksperymentatorów-psychologów lub odkrywa wiejskie obyczaje związane z ogłoszeniem o sprzedaży niemowlęcia. Kąkolewski przekształca reportaż w opowiadanie, ukazując głębię ludzkich historii i emocji.
Compra de libros
Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu, Krzysztof Kąkolewski
- Idioma
- Publicado en
- 2010
- Encuadernación
- (Tapa blanda)
Métodos de pago
Nadie lo ha calificado todavía.
- Título
- Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu
- Idioma
- Polaco
- Autores
- Krzysztof Kąkolewski
- Editorial
- Zysk i S-ka
- Publicado en
- 2010
- Formato
- Tapa blanda
- Páginas
- 340
- ISBN10
- 837506484X
- ISBN13
- 9788375064841
- Serie
- Etiquetas
- Descripción
- Umarli jeżdżą bez biletu to drugi tom Reportera kryminalnego, zawierający opowiadania kryminalne z lat 50. i 60. XX wieku. Krzysztof Kąkolewski ukazuje okres w historii polskiej milicji, kiedy śledczy musieli polegać głównie na intuicji i przenikliwości. Opowieści te przybliżają półświatek tamtych czasów, skrywający się za codziennymi sprawami zwykłych ludzi, w tym włamywaczy i szantażystów. Każda historia odsłania niezwykłe, ludzkie postaci oraz zaskakujące zdarzenia. Kąkolewski, jako reporter kryminalny, pokazuje, jak dociekliwość prowadzi do odkryć. Analizuje ogłoszenia, które nazywa „ascezą słowa”, wciągając się w ich treść. Czasem jego poszukiwania prowadzą do banalnych sytuacji, ale często odkrywa dramaty ludzkie, jak tragedię osoby odpowiedzialnej za śmierć. W innych przypadkach, intuicja prowadzi go do eksperymentatorów-psychologów lub odkrywa wiejskie obyczaje związane z ogłoszeniem o sprzedaży niemowlęcia. Kąkolewski przekształca reportaż w opowiadanie, ukazując głębię ludzkich historii i emocji.


