José Mauro de Vasconcelos Libros

Esta novela es una de las más importantes obras de la nueva literatura brasileña. Su autor, nacido en Bangu, Río de Janeiro, en 1920, falleció en 1984. Ha vivido una existencia intensa y agitada: entrenador de diversos boxeadores, trabajador en una hacienda, pescador, maestro en la escuela primaria de una aldea pesquera, actor de cine y televisión y viajero infatigable. Muy elogiada por la crítica y calurosamente recibida por el público, Mi planta de naranja-lima, en páginas de gran colorido narrativo y extraordinaria fuerza, relata la historia de un niño que un día, de pronto, descubre el dolor y se hace adulto precozmente. Las ensoñaciones, la picardía, el sufrimiento y la ternura del protagonista, hacen que esta historia de vida atraiga al lector desde sus primeras páginas.

Zezé, el protagonista de Vamos a calentar el sol, es un niño brasileño que de pequeño quería ser poeta y llevar corbata de lazo. Ha pasado algún tiempo desde cuando lo conocimos en Mi planta de naranja lima, se ha ido a estudiar a Natal, donde una familia lo ha acogido, y sólo piensa en aplicarse en el colegio para algún día poder ayudar a sus padres y hermanos. Aunque él crea que es un niño muy serio, en el fondo sigue siendo un travieso con un corazón de oro y una imaginación desbordante. Sus confidentes son el sapo Adán y sus dos héroes del celuloide: Maurice Chevalier y Tarzán. En ellos, y en un bondadoso profesor del colegio Santo Antônio, encontrará la fuerza que le falta para sobreponerse a la nostalgia y salir airoso –si es posible– de tanta travesura. Como ya hizo en Mi planta de naranja lima, José Mauro de Vasconcelos se basó en sus recuerdos de infancia y juventud para moldear esta tierna novela sobre la amistad, una de las más inolvidables historias de aprendizaje de la literatura brasileña del siglo XX.

Die Geschichte eines bedrohten Indio-Stammes im brasilianischen Urwald

Belletristik : Brasilien/Sertão/Zigeuner : kulturelle Identität.

Zezé, O Meu Pé de Laranja Lima'nın ana karakteri, artık Natal, RN'de, bir doktor olan vaizinin ailesiyle yaşamaktadır. Artık önceki romandaki gibi dayak yememekte ve kendi ailesiyle yaşamanın getirdiği zorluklarla karşılaşmamaktadır. İyi bir okulda eğitim almakta ve yavaş yavaş entelektüel ve fiziksel olarak ilerlemektedir. Ancak hâlâ üzgün bir çocuktur. "Belki de dünyanın en üzgün çocuklarından biri." Çünkü yaşadığı kayıpların acısı üzerinde ağır bir yük oluşturmaktadır. 1974'te yayımlanan Vamos Aquecer o Sol, Zezé'yi biraz daha yaşlı bir şekilde tasvir eder, aynı zamanda José Mauro'nun biyografik üçlemesini kapatan kitaptır. Son bölümde, yirmi yıldan fazla bir süre sonra, artık yetişkin ve daha deneyimli olan yazar, São Paulo şehrinde dolaşmaktadır. Nostalji ona eşlik etmektedir. Hayal gücüyle diyalog, hayatta kalma taktiği olarak da yanındadır. Ayrıca, José-Mauro-Literário karakterinin artık kayıplarını hatırlamakta bir ceza olarak görmediği de görülmektedir. Nihayet, huzur içinde, kurbağa-cururu, Monsieur Chevalier ve Kardeş Fayole ile vedalaşmaktadır. Aslında, Zezé ile de vedalaşmaktadır. Diğer arkadaşları gibi, O Meu Pé de Laranja Lima ve Vamos Aquecer o Sol'un çocuğu da "Sazlık Vatanı"na doğru yol almaktadır.

Yazdıklarımın okuyucularından, karakterlerimin ifade tarzındaki sertlik nedeniyle özür dilerim. Bu dil genellikle sert ve vahşi olup, gerçekliğin bir yansımasıdır. Onu yumuşatmak, süslü sözlerle yumuşatmak, gerçeğe ihanet sayılır. Yazdıklarım benden değil, hayattan kaynaklanmaktadır.

"Jose Mauro de Vasconcelos"un bu romanında, olaylar, bir kenar mahallenin köy yolunu andıran bir sokağında geçiyor. Her bölümü, her parçası, türlü renk tonlarıyla dolu bir kitap. Toplumsal yalanlar, bireysel ikiyüzlülükler, duygusal özlemleri altüst eden kişisel hesaplar, acı alaylar, kargaşa içindeki bir toplumun açık belirtileri olan kaprisler birer birer önümüze seriliyor. Kitabın başkahramanları, başkalarına adanmış sade bir yaşam sürmek uğruna, kendi dünyalarını terk eden Antao ile Ananias ve onların çevresinde bu kenar mahallenin sevecen ve inançlı sakinleri. Romanda yer alan kişiler, olaylar, sıcak, yumuşak, şiirli bir dille anlatılıyor. "Çıplak Sokak"ta "Tanrı'nın yüzünü cesaretle arayan" Vasconcelos, okuyucunun bu konuda kendi konumunu seçmesi ve son sözü söylemesi için, yargıları ve tanımlamaları onun yorumuna bırakıyor.

Şeker Portakalı adlı romanıyla ülkemizde yediden yetmişe herkesin sevgilisi olan Brezilyalı yazar José Mauro de Vasconcelos'tan bir roman daha. Romanın başkişisi, damarlarında çingene kanı taşıyan yetim Chicao. Brezilya'nın uçsuz bucaksız kıraçlarında büyüyen Chicao, rüzgâr'ı ve deniz'i kardeşi bilir. Ateşli, güzel Joaninha'nın sevgilisi ve o kıyının en güçlü erkeği olur. José Mauro de Vasconcelos, o her zamanki şiirli sokulgan anlatımıyla, özsuyunu doğadan alan, sevgi ve özlem dolu, yaşamın içinden süzülüp gelmiş bir roman daha yaratıyor. Bu romanda rüzgâr canlanır, ışık ve müzik gereçlerinin, dans adımlarının ve yürek çarpıntılarının gürültüsüne dönüşür. Anlattığı toprakları ve o toprakların insanlarını çok iyi tanıyan yazar, onların duygularını, düşüncelerini, o topraklara bağlılıklarını ve o topraklardan kopuşlarını büyük bir ustalıkla yansıtıyor.

Ünlü Brezilyalı yazar José Mauro de Vasconcelos'un, kendi yaşam kesitlerinden yola çıkarak yazdığı Şeker Portakalı'nı Türkiye'de yediden yetmişe herkes severek okumuştur. Romanın kahramanı Zézé, çocukların olduğu kadar büyüklerin de yüreklerinde taht kurmayı başarmış sevgi dolu bir çocuktur. Şeker Portakalı'nın ikinci bölümü olan Güneşi Uyandıralım'da Zézé biraz daha büyümüştür. Çocukluğunun biricik dostu şeker portakalı fidanı yoktur artık. Onun yerini yeni bir dost almıştır: Yüreğinde yer eden sevgili bir Kurbağa'dır bu. Dizinin üçüncü kitabı olan Delifişek'te ise Zezé'yi daha da büyümüş bulacaksınız. O artık yeniyetmelikten çıkmış, bir delikanlı olmuştur. Yaşamın katı gerçekleriyle yüz yüzedir; haklarını arayan, özgürlüğünü yaratmaya çalışan bir genç adamdır Zezé.