Martine Woudt Libros

La historia de un par que lucha contra las convenciones de su tiempo es una obra encantadora sobre el amor inquebrantable. Mimo, nacido en la pobreza, es enviado de niño a Italia para aprender el oficio de escultor. En el pequeño pueblo ligur de Pietra d’Alba, conoce a Viola, hija de una familia noble. Aunque parece estar favorecida por la fortuna, Viola se siente atrapada en su corsé social y anhela ser independiente. Desde su primer encuentro, enfrentan juntos los desafíos del inicio del siglo XX, incluyendo el ascenso del fascismo y las guerras mundiales. Mimo, el pequeño escultor, se convierte en un artista aclamado, mientras Viola lucha incansablemente por sus sueños como mujer emancipada. Sus caminos se cruzan repetidamente, a veces como aliados, a veces como adversarios, pero su amistad se mantiene firme. Al final, Mimo se enfrenta a la dolorosa decisión de dejar ir a Viola, a pesar de su fama.

"Echt, het woord 'islamofobie' is slecht gekozen als daarmee de haat wordt bedoeld die bepaalde idioten tegen moslims koesteren. En het is niet alleen slecht gekozen, het is ook gevaarlijk. [...] De strijd tegen racisme richt zich tegen alle vormen van racisme, maar waartegen is de strijd tegen islamofobie gericht? Tegen de kritiek op een godsdienst of tegen de afschuw van zijn beoefenaars, omdat ze van buitenlandse afkomst zijn?" Charb, vanaf 1992 een van de pijlers van Charlie Hebdo en een fervent voorvechter van gelijke rechten, getuigt van zijn ongerustheid over het feit dat hij de strijd tegen racisme verdrongen ziet worden door een strijd voor de bescherming en de promotie van een godsdienst. De term 'islamofobie' suggereert immers dat het erger is om de islam - dat wil zeggen, een manier van denken die op zich prima aanvechtbaar is - te verafschuwen dan moslims. Maar kritiek hebben op een godsdienst is geen misdrijf, terwijl iemand discrimineren op grond van zijn religieuze afkomst dat ontegenzeglijk wel is. Dit essay laat goed zien dat zowel racisten als radicale islamisten, demagogische politici en luie journalisten met het woord 'islamofobie' prima uit de voeten kunnen.

"Brave, rebellious and passionate ... Yazbek is no ordinary Syrian dissident." --Financial Times "The Syrian writer Samar Yazbek evokes the horror of civil war with gripping lucidity." --Le Monde Rima, a young girl from Damascus, longs to walk, to be free to follow the will of her feet, but instead is perpetually constrained. Rima finds refuge in a fantasy world full of colored crayons, secret planets, and The Little Prince, reciting passages of the Qur'an like a mantra as everything and everyone around her is blown to bits. Since Rima hardly ever speaks, people think she's crazy, but she is no fool--the madness is in the battered city around her. One day while taking a bus through Damascus, a soldier opens fire and her mother is killed. Rima, wounded, is taken to a military hospital before her brother leads her to the besieged area of Ghouta--where, between bombings, she writes her story. In Planet of Clay, Samar Yazbek offers a surreal depiction of the horrors taking place in Syria, in vivid and poetic language and with a sharp eye for detail and beauty.

Lorsque le correspondant de presse Eléazard von Wogau reçoit la biographie inédite d'Athanase Kircher, célèbre savant jésuite de l'époque baroque, il se lance sur ses traces, entraînant avec lui maints personnages aussi surprenants qu'extravagants. Véritable épopée, grand roman d'aventures, fresque étrange et flamboyante, où de minuscules intrigues se répondent et tissent une histoire du Brésil à l'aube du XXIe siècle.

This short novel conjures up the solitary daily life of Bilodo, a postman who shares his Montreal apartment with his goldfish, Bill. As a result of his indiscretion (the steaming open of personal correspondence), Bilodo becomes involved in an exchange of haiku between the woman of his dreams, a Guadeloupean beauty, and Gaston Grandpre, an eccentric intellectual whose mail Bilodo delivers. Around these events, Denis theriault weaves a passionate tragicomic love story full of twists and turns, but also rich in dazzling descriptions of lush, tropical landscapes and subtle evocations of the sober, precise art of the haiku. All this takes place against the prosaic background of a life deeply rooted in an unvarying routine.

Hélène est une femme à la vie lisse, sans histoires. Un jour, sur un coup de tête, elle qui n'a jamais connu la moindre aventure, trompe son mari avec un inconnu. L'adulterie vire au cauchemar quand, au lit, l'amant sans nom meurt d'une crise cardiaque. Hélène s'enfuit, décidée à ne jamais rien dire, et surtout à oublier. Mais, affolée, elle laisse son sac à main dans la chambre de l'inconnu. Son sac, avec ses papiers...Happée par une spirale infernale, Hélène ira très loin pour sauver les apparences à tout prix. Jusqu'où ?

In 1920 begint een hechte vriendschap tussen drie jiddische dichters in Warschau. Pierre, een ingetogen jongeman, komt tijdens zijn zoektocht naar zijn Poolse grootmoeder de bijna honderdjarige Sulamita op het spoor. Ze leidt een teruggetrokken bestaan in haar stadspaleis in Rome en is het levende geheugen van een verdwenen wereld die zich uitstrekte van Moskou tot Boekarest, van Warschau tot Lviv, een wereld waar Jiddisj werd gesproken. Sulamita, die voor de Tweede Wereldoorlog uit Warschau is gevlucht, bezit zeldzame geschriften uit het interbellum, een tijd waarin het Joodse culturele leven in Oost-Europa bloeide. Tussen Pierre en Sulamita ontstaat een bijzondere vriendschap en gezeten in haar rode pluchen stoel, een van de laatste overblijfselen van de Warschause Bond van Joodse schrijvers en journalisten, vertelt zij hem over drie dichters: Perets Markisj, Oeri Tsvi Greenberg en Melech Ravitsj - over hun werk, hun leven en hun tragische lot.