Dar

Más información sobre el libro

Napisany w latach 1935-1937, ostatni rosyjski powieść Nabokova to złożone i bogate dzieło, w centrum którego znajduje się inicjacja do literatury, miłości i dorosłości młodego rosyjskiego emigranta w Berlinie lat dwudziestych. Protagonista zdaje się odzwierciedlać samego Nabokova, ale narracja rozwija się w grze odniesień i refleksji, która kwestionuje wszelką identyfikację. Powieść jest także hołdem dla literatury rosyjskiej, bogata w aluzje i wpływy autorów, którzy ukształtowali styl nabokovowski. Centralną postacią jest ojciec, eksplorator Konstantin Godunov-Cerdyncev, człowiek o unikalnej wiedzy, spoglądający w kierunku "błękitnych krajów". Szczególność dzieła tkwi w jego strukturze, która zawiera pluralność powieści odbitych jedna w drugiej, kulminując w narracji splatającej się z pisarskim procesem. Ten przykład "książki o książce" nadal wpływa na formę współczesnej powieści, badając refleksję słowa na samego siebie, podobnie jak twierdzenie Gödel.