Bookbot

Michel van der Plas

    Blij dat je er bent
    Buurmans gras
    Ik ben geboren in Apeldoorn
    Das Jahr der drei Päpste
    Wie gut der Weihrauch damals roch
    In de kou
    • Blij dat je er bent

      • 128 páginas
      • 5 horas de lectura

      Vierendertig zeer korte verhalen en twee gedichten, bedoeld om de lezer een hart onder de riem te steken. De samenstellers combineren Jos Brink met Marga Minco en Mien van 't Sant met Marjan Berk of zoals de flaptekst zegt 'bekende en geliefde' Nederlandse hedendaagse auteurs. Het resultaat is een allegaartje waar geen lezerskring voor te definiren valt. Dat mensen door lezing van deze bundel met moeilijke momenten verzoend raken, zoals de flaptekst suggereert, lijkt me onwaarschijnlijk, juist omdat zoveel goede bedoelingen bij elkaar wat te veel van het goede is. Het woord - Blij - staat met grote veelkleurige metallicletters op de omslag; normale druk.(Biblion recensie, Tonnie Haarsma.)

      Blij dat je er bent1992
    • Buurmans gras

      Herinneringen aan Böll, Bomans en van Duinkerken

      • 167 páginas
      • 6 horas de lectura
      Buurmans gras1986
    • Rode Kruis Kerstboek, Het

      • 128 páginas
      • 5 horas de lectura

      Bundel geïllustreerde kerstverhalen en -gedichten van verschillende Nederlandse en Vlaamse auteurs en illustratoren.

      Rode Kruis Kerstboek, Het1986
    • Das Jahr der drei Päpste

      • 132 páginas
      • 5 horas de lectura

      Das Jahr der Drei Päpste - bk1200; Gerhard Kaffke Verlag; Michel van der Plas & Rex Brico; pocket_book; 1979

      Das Jahr der drei Päpste1979
    • In de kou

      Godfried Bomans en Michel van der Plas over hun roomse jeugd en hoe het hun verder verging

      • 291 páginas
      • 11 horas de lectura

      Godfried Bomans (1913) en Michel van der Plan (1927) hebben in vele urenlange gesprekken herinneren aan hun katholieke jeugdjaren opgehaald. "Het is allemaal anders geworden en daarom lijkt het me nuttig het hier te fixeren,' zegt Bomans ergens. En zo komt dat verleden hier nog eenmaal tot leven.Beiden kijken niet alleen achterom. Als vaders hebben zij het telkens weer over het heden waarin hun kinderen opgroeiden. Wat kunnen zij die nog meegeven? '...Wij teren op het vet van de vroomheid, die voorbij is, maar nog in allerlei vormen onder ons bestaat. Maar over twintig jaar, als ook die resten zijn opgeteerd, hoe staan we er dan voor? Wat heb je de eerste vijfentwintig jaar van je leven niet mogen opzuigen aan mystiek? Daar kun je tot je dood mee rondlopen. Maar jouw zoon, daar gaat het om, en mijn dochter, die komen in een volkomen efficiënte wereld terecht, waar de dingen gewoon zichzelf betekenen. De dubbele bodem is eruit gevallen. Alles staat in zijn eigen uitleg vastgevroren. En nu is het de vraag of de mens een wezen is, dat in die poolnacht kan blijven leven...'

      In de kou1969
      4,1