Ireneusz Gębski, rocznik 1958, zadebiutował w prasie w 1982 roku, współpracując z wieloma pismami, takimi jak „Sztandar Młodych” i „Dziennik Bałtycki”, publikując ponad 300 tekstów. Jego dorobek książkowy obejmuje m.in. zbiorek opowiadań „Dyrektorzy?” (1985), publicystykę „Robotnicze mierzenie sprawiedliwości” (1985), prozę „Monolog małomównego mężczyzny” (1989) oraz literaturę faktu „Spowiedź bezrobotnego” (2009). W 2011 roku wydał powieść „W cieniu Sheratona”, a w 2013 „Moja żmija”. Jego wspomnienia „Od moroszki po morwę” ukazały się w 2014 roku, a w 2016 roku współautorstwo dokumentu „Dwie ukryte tragedie w cieniu atomowej apokalipsy” potwierdza jego zaangażowanie w tematykę społeczną. W swoich tekstach Gębski komentuje aktualne wydarzenia, takie jak przeprosiny Leppera dla dziennikarzy TVN oraz odmowę arcybiskupa Gocłowskiego przyjęcia tytułu honorowego obywatela Gdańska. Zauważa, że zarówno Gocłowski, jak i Jaruzelski pokazali, że honor i godność są dla nich ważne. W kontekście politycznym, opisuje niepewną sytuację nowego rządu, wskazując na możliwe konflikty w przyszłości.
Gębski Ireneusz Orden de los libros (cronológico)
