Arka Noego odnaleziona przez wieki była traktowana jako legenda. Czy na Ziemi miała miejsce globalna powódź, która zniszczyła życie lądowe? Wielkie muszle na szczytach gór zdają się to potwierdzać. Relacje o potopie przekazywane były w Ameryce Południowej, na glinianych tabliczkach sumeryjskich, w mitach greckich oraz w opowieściach Aborygenów i hieroglifach chińskich. Jednak arka pozostawała nieuchwytna, aż na początku XXI wieku grupa z Hongkongu zainteresowała się anomalią magnetyczną pod lodowcem góry Ararat. Inicjatorzy wyprawy, nie będący chrześcijanami, dostrzegli w potencjalnym znalezisku szansę na sensację i zysk. Kolejne wyprawy z pomocą tureckich przewodników dotarły do niedostępnych rejonów Araratu, gdzie odkryto gigantyczną drewnianą konstrukcję. Badacze weszli do jej wnętrza, które przypominało ogromną łódź z wieloma poziomami. Znalazły się tam artefakty, które po badaniach trafiły do muzeum u podnóża góry. Dlaczego media milczą o tym odkryciu? Na jakie lata datowane są znaleziska? Rząd turecki poważnie potraktował odkrycie, oferując współorganizację kolejnych wypraw, które wstrzymała pandemia. O tym wszystkim opowiada książka ks. Romana Piwowarczyka, przyjaciela odkrywców, który wspinał się na Ararat i dotykał znalezionych przedmiotów.
Roman Piwowarczyk Libros
