Książka Andrzeja Gielarowskiego stanowi istotny wkład w dyskusję na temat myśli Girarda, podkreślając jej apokaliptyczny charakter. Autor kompetentnie przedstawia szczegółowe zagadnienia teorii mimetycznej, umieszczając je w kontekście apokaliptycznym i eschatologicznym. Wymaga to umiejętnego syntetyzowania wątków oraz wpisywania koncepcji w aktualną rzeczywistość, co pozwala na całościowe spojrzenie na antropologię mimetyczną w obliczu kryzysu „czasów końca”. Monografia Gielarowskiego jest jedną z nielicznych polskich prac, które przesuwają badania teorii mimetycznej w stronę wysokiej jakości refleksji krytycznej. Opracowanie to, mimo że podąża ścieżkami Girarda, jest oryginalne i trafnie przedstawia podstawowe nurty teorii, zwracając uwagę na relację kultur do kwestii niewinności ofiar. W kontekście pandemii i narastających konfliktów społecznych, praca ta jest szczególnie aktualna, zwłaszcza w Polsce, gdzie dominują rywalizacje mimetyczne. Lektura może wzbogacić refleksje publicystów, krytyków kultury medialnej oraz osób związanych z Kościołem, które zmagają się z mentalnością kultury skandalu. Książka może również inspirować polską teologię systematyczną w kontekście ofiarniczej wizji Boga. Gielarowski odpowiada na pytanie o sens swojej pracy, wskazując na możliwość otwarcia się na nadzieję poprzez przyjęcie apokalipsy.
Robert Grzywacz Libros



Monografia Roberta Grzywacza wnosi istotny wkład w zrozumienie filozofii Paula Ricoeura oraz w rozwój filozofii nadziei w polskim kontekście, nawiązując do myśli prof. Józefa Tischnera i prof. Karola Tarnowskiego. Autor podkreśla, że nadzieja uzasadnia wybór hermeneutycznego podejścia, wskazując na semantyczną otwartość dyskursu oraz korelatywne otwarcie podmiotu. Umożliwia to także harmonijną relację między autonomią a posłuszeństwem autorytetowi słowa, co czyni tę filozofię wartą dalszego rozwoju. Recenzja monografii Grzywacza stwierdza, że polskie środowisko filozoficzne zyskuje solidną interpretację myśli Ricoeura. Praca jest napisana z erudycją i doskonałym warsztatem interpretacyjnym, kompetentnie przedstawiając argumentację filozofii świadectwa. Publikacja powstała w kontekście hermeneutyczno-fenomenologicznym, charakteryzującym się obiektywizmem i rzetelnością. Autor posługuje się językiem specjalistycznym, jednak jego metodologia, klarowność i spójność wywodu stanowią wzór dla badaczy. Dodatkowo, Grzywacz wzbogaca swoje analizy odwołaniami do współczesnej literatury i wydarzeń, co czyni lekturę niezwykle interesującą.