Autobiografia Spadek po pradziadku, publikowana przez Kadię Mołodowską w latach 1964-1975 w kwartalniku „Swiwe”, przedstawia jej życie od dzieciństwa (z pominięciem wczesnych lat) przez młodość aż do wieku średniego. Autorka szczegółowo opisuje swoją edukację i pracę z dziećmi, a także barwnie charakteryzuje osoby z jej otoczenia, takie jak koleżanki z kursów hebrajskich w Warszawie oraz charyzmatyczny dyrektor Jechiel Halperin. Ciepło wspomina ludzi, których spotkała podczas tułaczki po Ukrainie, w tym pisarzy i pedagogów. W tym czasie poznała Symchę Lewa, historyka i publicystę, którego poślubiła. Po powrocie do Warszawy stała się częścią żydowskiego środowiska literackiego, doświadczając życia w biednej dzielnicy. Po przyjeździe do Ameryki zafascynowały ją dwa światy: literatura i kultura jidysz oraz życie zwykłych Żydów. Z entuzjazmem opisuje swoje życie w Izraelu, gdzie spotkała dawnych przyjaciół z Europy, odnajdując wspólne zainteresowania. W serii publikacji znalazły się różnorodne wspomnienia i memuary, ukazujące bogactwo żydowskiej kultury i historii.
