Dans cette autobiographie intellectuelle, l'auteur de Vendredi ou Les limbes du Pacifique, du Roi des Aulnes, des Météores, du Coq de bruyère, s'explique sur ses livres. Passant de l'anecdote à la métaphysique, et de la chronique à l'esthétique littéraire, il cherche à approcher le secret de la création.L'ouvrage qu'il faut avoir lu pour mieux comprendre l'écrivain et son œuvre.
Maximilien Aue es doctor en derecho, casado, con hijos, discreto y calmado. Desde un lugar tranquilo de Francia y después de 30 años, se decide a contar su pasado. No porque sienta necesidad alguna de justificación, simplemente quiere contar la historia tal y como él la vivió. Porque Maximilien era oficial de las SS. Jonathan Littell nos hace revivir los horrores de la Segunda Guerra Mundial desde el lado de los verdugos, al mismo tiempo da cuenta de una vida como pocas veces se ha hecho: Las Benévolas es la epopeya de un ser arrastrado por su propio recorrido y por la historia.
Tras varios años de felicidad, Yves y Nadè,ge forman una pareja que ha dejado de entenderse. Decididos a separarse, invitan a sus amigos a una velada en su casa con el fin de comunicarles la triste noticia. Durante una noche entera, delante de una mesa repleta de exquisitos manjares, los invitados a esta Medianoche de
Fanny, achttien jaar, wil hartstochtelijk door haar ‘lieve familie’ geaccepteerd worden. Maar iets in haar uiterlijk, het gevolg van de verbintenis tussen haar moeder en een vreemde vader, stoot de familie af. Ze onderneemt een reis om tante Leda te gaan zoeken: die zou het altijd voor haar moeder opgenomen hebben in de familie. Tijdens die reis ontmoet ze veel mensen, die beschreven worden op een indringende wijze waardoor er niet veel meer overblijft van hun zogenaamde eerlijkheid. (tekst Biblion. JM)
Forty-year-old Norah leaves Paris, her family and her career as a lawyer to visit her father in Dakar. It is an uncomfortable reunion - she is asked to use her skills as a lawyer to get her brother out of prison - and ultimately the trip endangers her marriage and her relationship with her own daughter, and drives her to the very edge of madness. Fanta, on the other hand, leaves Dakar to follow her husband Rudy to rural France. And it is through Rudy's bitter and guilt-ridden perspective that we see Fanta stagnate with boredom in this alien, narrow environment. Khady is forced into exile from Senegal because of poverty, because her husband is dead, because she is lonely and in despair. With other illegal immigrants, she embarks on a journey which takes her nowhere, but from which she will never return.
Philippe Ariès is een van de grote geschiedschrijvers van de beleving van dood en vergankelijkheid. In 'Het beeld van de dood' heeft hij met superieure hand zijn studies op dit terrein samengevat, in woord én beeld. Hij roept de wisselende belevingen van onze verhouding met de dood op aan de hand van de beeldende kunst: de grafkunst in de kerken tot in de achttiende eeuw, de religieuze en profane schilderkunst en grafiek, de kerkhofkunst van de negentiende eeuw. De beeldende kunst is de meest rechtstreekse uitdrukking van hoop en vrees, van verwachting en wanhoop, van het niets of van het voortleven dat op de dood volgt, van aanvaarding en ontroostbaarheid. De schone slapers van de Middeleeuwen, de kadavers en skeletten vanaf de vijftiende eeuw, de Vanitas-pedagogiek van de Renaissance en Barok, de schilderingen van hel, hemel en vagevuur, de barokke praalgraven, de familietaferelen en de liefdesdood van de Romantiek: ze markeren de scherpe wendingen in onze sensibiliteit voor leven, dood en voortleven.
Hedendaagse Marokkaanse variant op het Duizend-en-een-nacht-verhaal, waarin een jonge vertelster erotiek en maatschappijkritiek verstrengelt.
