Shulem Deen dorastał w Nowym Jorku lat osiemdziesiątych, gdzie zamiast typowych przedmiotów szkolnych poznawał zasady prawa z czasów starożytnej Jerozolimy. W wieku osiemnastu lat ożenił się po zaledwie siedmiu minutach rozmowy. Jako ojciec pięciorga dzieci spędzał dni na studiowaniu Talmudu i modlitwie, unikając telewizji, radia czy gazet. Od najmłodszych lat uczono go, że pytania są niebezpieczne, co okazało się prawdą, gdy zaczął kwestionować ortodoksyjne zasady, prowadząc do jego odejścia od chasydów. Proces ten był bolesny: najpierw zrozumienie utraty wiary, a potem konfrontacja z nowym światem, pełnym samotności i odrzucenia. Deen szczegółowo opisuje życie w jednej z najbardziej ortodoksyjnych społeczności chasydzkich, oferując głęboko humanistyczną refleksję nad wiarą i prawem do wolności. Pragnie świata, w którym nie musi kłamać ani się ukrywać, ukazując moc religii. Jego opowieść o zmaganiach z tożsamością, miłością do rodziny i utratą wiary jest przejmująca i pełna odwagi. Deen, jako przenikliwy pisarz, dzieli się bólem i żalem, jednocześnie krytycznie analizując wspólnotę, którą porzucił, co czyni tę książkę ważnym dokumentem o konsekwencjach bycia wiernym sobie.
