Las leyes de la ascensión
- 976 páginas
- 35 horas de lectura



Een jonge, alleenstaande Parisienne probeert haar weg te vinden in de grote, niet altijd even prettige stad. Ze is omroepster van aankomende en vertrekkende treinen op Gare du Nord, een beroep dat haar huidige toestand symboliseert: ze spreekt, maar krijgt geen antwoord; ze kondigt verre bestemmingen aan, maar zit gevangen in een stad waarmee het maar niet wil klikken. Om haar leven spanning te geven gaat ze eropuit, overdag, ’s nachts, naar feestjes, naar clubs... Voor de kick gaat ze met foute mensen mee, wat gevaarlijke, maar ook tragikomische situaties oplevert. Echte liefde voelt ze maar voor één man, maar hij is getrouwd met Ange, die alles heeft wat zij mist: een interessante baan, een geregeld leven, een mooie echtgenoot. Ze gaan elkaar heimelijk zien, het contact wordt intenser en ten slotte bereiden ze een gezamenlijke trip naar Londen voor. Parijse stemmen is een prachtig portret van een jonge, wat eenzame vrouw in Parijs, op zoek naar contact, naar liefde – maar uiteindelijk misschien nog het meest naar zichzelf.
Ce livre est le fruit d'un appel lancé par Patrick Chamoiseau et Michel Le Bris pour un meilleur accueil des migrants en France, lors du Festival Étonnants Voyageurs en 2017. Vingt-six écrivains ont répondu en envoyant nouvelles, poèmes, témoignages et essais. Les contributions de Lola Lafon, Chantal Thomas, Mathias Énard, et d'autres, explorent des récits de migrations, d'exils, de familles brisées et d'espoirs, parfois avec humour, comme dans "Mots en fuite" de Tahar Ben Jelloun, où des mots étrangers quittent le dictionnaire en signe de protestation. Léonora Miano offre une vision d'anticipation en 2086, abordant un choc de civilisations. D'autres textes évoquent des violences et des barbaries, notamment ceux de JMG Le Clézio et Patrick Boucheron, posant la question de ce que nous sommes prêts à faire pour rester humains. Le livre se termine sur une note d'espoir avec le Manifeste de Mireille Delmas-Marty et la Déclaration des poètes de Patrick Chamoiseau, plaidoyers pour une hospitalité transformée. En reversant leurs droits au GISTI, ces auteurs s'engagent pour un monde plus altruiste, affirmant une éthique active de la relation.