Plantacja Santa Maria Stefana Szolc-Rogozińskiego na wyspie Fernando Poo

Más información sobre el libro

Postać Stefana Szolc Rogozińskiego znana jest w literaturze z wielu wcieleń: podróżnika, pisarza, etnografa, żeglarza, prekursora polskiej afrykanistyki, alpinisty, świeckiego inicjatora działalności misyjnej oraz patrioty. Jednak Rogoziński pozostaje niemal nieznany jako plantator. Autor monografii pragnie wypełnić tę biograficzną lukę, ukazując dynamikę przemian gospodarki plantacyjnej u schyłku XIX wieku. Kreśli unikalny obraz przedsięwzięcia, które współcześni Rogozińskiemu mogli uznawać za fanaberię bogacza, który trwonił fortunę. Czy jednak takie osądy były słuszne? Czy jego plan założenia plantacji kakaowców na odległej afrykańskiej wyspie był tylko mrzonką, czy może dawał szanse na zyski typowe dla gorączek tamtych czasów? Książka szczegółowo omawia historię plantacji „Santa Marii” na wyspie Fernando Poo (obecnie Bioko), zwracając uwagę na prekursorski charakter inicjatywy Rogozińskiego, która zainspirowała późniejsze zakładanie polskich plantacji w Angoli, Liberii i Mozambiku. Autor, opierając się na wieloletnich badaniach, analizuje dotąd pomijane źródła, kreując nowy obraz Rogozińskiego, który skłania do refleksji.