Custoza 1866. Bitwa bez zwycięzców

Más información sobre el libro

Zgodnie z nowym regulaminem Bechtolsheim posuwał się na czele, gdy na siwym koniu wyjechał major Antonio Stoppino, próbując ocenić sytuację. Włoska armata oddała jeden strzał, lecz niecelny. Nim kanonierzy zdążyli się przygotować do kolejnego strzału, ułani zaatakowali. Zginął podporucznik Giovanni Francesco Rionero, a Stoppino stoczył pojedynek z rotmistrzem, który zakończył się, gdy Stjepan Kazezević zadał mu śmiertelne pchnięcie lancą. Ranny oficer upadł, a artylerzyści, widząc chaos, wycofali się, dezorganizując szeregi kompanii. Rotmistrz powinien był wydać sygnał do odwrotu, ale brakowało oficera prowadzącego, co utrudniło manewr. Możliwe, że jeźdźców poniosły przerażone konie lub fantazja rotmistrza. Dezorganizacja pododdziału, który przewyższał liczebnością dwa plutony jazdy, oraz śmierć wysokiego rangą oficera wroga były znaczącymi osiągnięciami. Pozostałe włoskie kompanie wycofały się przed szarżującymi Sławończykami, ostrzeliwując ich z boku. Bechtolsheim dotarł do skrzyżowania szlaków, gdzie kawalerzyści zostali zaatakowani, co doprowadziło do strat wśród szarżujących.