Świat po omacku

Más información sobre el libro

Książka przedstawia życie osób niewidomych, szczególnie tych, którzy stracili wzrok od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa. Autor bada ich unikalne doświadczenia, możliwości oraz ograniczenia, a także kulturowe i społeczne konteksty ich życia. Celem jest odpowiedź na pytania dotyczące nauki roli „nienormalnych” i „niepełnosprawnych”, wpływu długotrwałego pobytu w specjalnych ośrodkach oraz adaptacji do kultury wizualnej przez osoby, które nie mają doświadczeń wzrokowych. Autor eksploruje, jak niewidomi dostosowują się do norm dotyczących wyglądu oraz jak radzą sobie z praktycznymi ograniczeniami wynikającymi z braku zmysłu wzroku. Podstawą rozważań są badania etnograficzne przeprowadzone w latach 2011-2017 wśród 22 osób niewidomych w wieku 18-42 lat. Autor nawiązał również kontakty z innymi niewidomymi, ich rodzinami oraz pracownikami instytucji wspierających tę grupę. Badania stanowią próbę realizacji etnografii opartej na współpracy, a komentarze uczestników zamieszczone na końcu rozdziałów podkreślają ich zaangażowanie w proces badawczy.