Wszystkie dzieci Maharadży

Más información sobre el libro

W 1942 roku, w czasie krwawej wojny, w Indiach, w okolicy wsi Balachadi, białe dzieci, głodne i w łachmanach, docierają do formującej się Armii Andersa. Maharadża Jam Saheb Digvijay Sinhji zaprasza je do specjalnie zbudowanego osiedla, zapewniając dach nad głową, wyżywienie, ubranie, naukę i opiekę medyczną. W ciągu czterech lat przez osiedle przewinęło się około tysiąca dzieci, które dzięki hinduskiemu księciu, stają się jego „Bapu”, odzyskując utracone dzieciństwo. Przeżywają pierwsze przyjaźnie, miłości, szkolne wzloty i upadki oraz harcerskie przygody. Maharadża znał generała Władysława Sikorskiego i miał przyjaźń z Ignacym Janem Paderewskim, a jego ulubioną lekturą były „Chłopi” Reymonta w angielskim tłumaczeniu. Obietnicę, że będzie ojcem dla polskich sierot, spełnił, formalnie adoptując kilkaset dzieci po wojnie, aby uchronić je przed deportacją do komunistycznej Polski. Polska doceniła jego pomoc po kilkudziesięciu latach, a dziś jest patronem warszawskiej szkoły społecznej. Skwer w Warszawie nosi nazwę Skweru Dobrego Maharadży, a w 2016 roku sejm uchwalił upamiętnienie jego działań.