Jurysprudencja 17

Más información sobre el libro

Celem książki jest analiza pojęcia uznania oraz rekonstrukcja różnych konceptualizacji tego pojęcia według Axela Honnetha. Autor identyfikuje niejasności teorii uznania i wskazuje kluczowe punkty ewolucji myśli Honnetha. W analizie wykorzystano pojęcia indywidualizacji i uniwersalizacji Marka Jana Siemka, co pozwoliło na usystematyzowanie teorii Honnetha oraz zaproponowanie rozstrzygnięć w problematycznych punktach. W książce wyróżniono cztery konteksty użycia pojęcia uznania, odnoszące się do poziomów struktury społecznej: subiektywnego, intersubiektywnych relacji, instytucjonalnego oraz wartości. Badania wskazują na sprzężenie zwrotne pomiędzy tymi poziomami. Analizy umożliwiają syntetyczną charakterystykę różnych poziomów struktury społecznej, w ramach których stosuje się pojęcie uznania w filozofii Honnetha. Konfrontacja rozproszonych tez dotyczących uznania pozwala na oddzielenie tez deskryptywnych od normatywnych. Najważniejsze jest to, że analizy te umożliwiają bardziej świadome operowanie pojęciem uznania w różnych kontekstach społecznych, co zwiększa skuteczność i dynamikę inicjowanych przez nas przemian społecznych.