Dzieła T.28 Listy (Chmielowiec)

Más información sobre el libro

Nagle zrozumiałem, dlaczego jako przyrodnik marzyłem o napisaniu noweli o zwierzętach, ale nigdy tego nie zrobiłem, ograniczając się do anegdot i antropomorfizmu. Myślałem również o noweli szachowej, ale czy to możliwe? Pan, jako utalentowany pisarz i szachista, powinien spróbować. Józef Mackiewicz, ornitolog z wykształcenia, potrafił barwnie opowiadać o przyrodzie, fascynując nawet dzieci. W Monachium panowała głęboka puszcza litewska. Mackiewicz opowiadał o Rosji carskej, ludziach i zwyczajach tamtej epoki. Po przeczytaniu „Sprawy pułkownika Miasojedowa” odnalazłem postacie jak starych znajomych, a ich życie przypominało mi się jakbym je widział na własne oczy. Powodzenie nie wpływa na pisarzy; choć uprzyjemnia życie, prawdziwe życie literackie zaczyna się po śmierci. Wierzę w pozagrobowy żywot literacki Józefa, mimo prób odebrania mu rangi literackiej, nawet na emigracji. Barbara Toporska zwraca uwagę na trudności w demokratycznym rządzeniu w Polsce, gdzie krytyka jest skrajna: przeciwników się potępia, a przeciętność jest tolerowana. Michał Chmielowiec, w „Bajkach, prawdach, morałach”, podkreśla te dwojakie wynaturzenia krytycznego zmysłu.