Przedwiośnie ’68

Más información sobre el libro

Marzec ’68 w Polsce otoczony jest mitami, często mylonymi z wydarzeniami w Paryżu. Polskie zrywy młodzieży miały charakter niepodległościowy, podczas gdy francuskie były obyczajowe. Bohaterami walki z socjalizmem są często osoby, które chciały go jedynie reformować, co w praktyce prowadziłoby do sprawniejszej sowietyzacji. Marzec był kolejnym niepodległościowym zrywem, nawiązującym do tradycji powstań i poprzedzającym „Solidarność”. Wśród liderów wymienia się byłych działaczy ZMP i ZMS, często zapominając, że większość uczestników buntu stanowili nie studenci, lecz robotnicy, rzemieślnicy i uczniowie. Marzec wprowadził również „bohaterów mimo woli”, jak reżyser Kazimierz Dejmek, który nie miał na celu stworzenia przedstawienia wołającego o wolność. Był to czas doświadczeń pokoleniowych, często początkiem trudnej drogi do niepodległości. Wśród uczestników znaleźli się m.in. bracia Kaczyńscy, Irena Lasota, Antoni Macierewicz, Tadeusz Stański, Teresa Baranowska, Jerzy Szczęsny, Kazimierz Świegocki, Romuald Szeremietiew i Marek Kośmider, a także wielu przyszłych działaczy „Solidarności”, KPN i KOR. Marzec nie miał jednolitego przywództwa; każdy musiał być swoim przywódcą i samodzielnie wybierać swoją drogę.