Wpływ rozprzestrzeniania się miast na środowisko..

Más información sobre el libro

W ostatnich dekadach zauważalna jest intensywna ekspansja zabudowy miast w kierunku okolicznych gmin wiejskich. Fizycznogeograficzne położenie Trójmiasta przez długi czas kształtowało rozwój aglomeracji wzdłuż osi północ-południe, między wysoczyzną a Zatoką Gdańską. Wzrost terenów zainwestowanych w Gdańsku, Sopocie i Gdyni doprowadził do powstania niemal zwartej przestrzeni miejskiej. Od lat 80. XX wieku obserwuje się proces rozprzestrzeniania zabudowy, głównie mieszkaniowej, w kierunku zachodnim oraz w mniejszym stopniu na północ i południe od historycznych dzielnic. Zajmowanie nowych terenów pod zabudowę wprowadza szereg zmian w przestrzeni, wpływając negatywnie na środowisko. Istnieje teza, że zabudowa aglomeracji rozwija się nadmiernie na obszarach oddalonych od centrów, co skutkuje pogarszającą się proporcją między terenami biologicznie aktywnymi a zabudowanymi. Wiele terenów przeznaczonych pod zabudowę jest nieodpowiednich z ekofizjograficznego punktu widzenia. W efekcie krajobraz wokół obszarów wewnątrzmiejskich traci wiejski charakter, stając się podmiejskim lub miejskim. Celem pracy jest ocena wpływu suburbanizacji na środowisko przyrodnicze aglomeracji trójmiejskiej oraz wskazanie obszarów, gdzie zjawisko to powoduje największe zmiany.