Jak Feniks z popiołów?

Más información sobre el libro

Książka poświęcona jest psychoanalizie w Polsce od czasów powojennych do współczesności, opisując jej odradzanie się w traumatizowanym społeczeństwie po wojnie i Holokauście. Polsko-żydowscy psychoanalitycy zginęli, zostali zamordowani lub wyemigrowali, a ideologia komunistyczna odrzuciła psychoanalizę jako burżuazyjny przeżytek. Współczesne teksty ukazują psychoanalizę otwartą, która znajduje swoje miejsce w strukturach zdrowia oraz humanistyce, współpracując z innymi naukami, w tym neurobiologią, co prowadzi do powstania neuropsychoanalizy. Prace te ukazują bogactwo współczesnej psychoanalizy w Polsce, śledząc linię kontynuacji od przedwojennych psychoanalityków. Wiele wątków, takich jak tragiczny wpływ Shoah na polskich psychoanalityków pochodzenia żydowskiego, silne powiązanie sytuacji politycznej z rozwojem społeczności psychoanalityków oraz wdzięczność wobec analityków z zagranicy, pojawia się w różnych rozdziałach. Interesującym teoretycznym wątkiem jest napięcie między nurtem separacyjnym a integracyjnym, co pokazuje, że te dwa podejścia nie są przeciwstawne, lecz mogą się wzajemnie uzupełniać.