„Już nie Żydowica, a ocalona”

Más información sobre el libro

Opowieść jest kobietą, zamkniętą w audialnej ekspresji, historii snutej słowem, muzyką i ciszą. „Już nie Żydowica, a ocalona” to monografia o doświadczeniu kobiet w Holocauście, ukazująca ich głosy, które dzięki audialnym reportażom i słuchowiskom mogły zaistnieć. Radiowe narracje artystyczne oraz teatr wyobraźni, koncentrujące się na Zagładzie, stanowią intymny sposób opowiadania o „epoce pieców”. Książka analizuje audialne teksty kultury, ich artystyczne środki wyrazu i stara się odnaleźć wspólne pole dla badań radioznawczych i genderowych. Stanowi kontynuację wniosków z poprzedniej publikacji dotyczącej reprezentacji Zagłady w sztuce radiowej. Jej nowatorski i pionierski charakter oraz rzetelność analiz sprawiają, że zasługuje na wydanie. Razem z wcześniejszą książką wnosi istotny wkład w badania dotyczące świadectw żydowskich kobiet w obozach Zagłady. Autorki, znające aktualny stan badań, potrafią zainteresować również nieprofesjonalnych czytelników, co jest dużą zaletą. Książka powinna dotrzeć nie tylko do specjalistów, ale także do szerszej publiczności, co jest szczególnie istotne w kontekście omawianego tematu.