Bookbot

Een stille passie

Parámetros

  • 263 páginas
  • 10 horas de lectura

Más información sobre el libro

De stille passie, begint als de dertienjarige hertogin Marianna wordt uitgehuwelijkt aan een veel oudere oom. Zij is niet doofstom geboren, maar door een traumatische gebeurtenis kon of wilde zij opeens niet meer praten. Deze gebeurtenis blijft voor Marianna, en ook voor de lezer, lang verhuld. "De schrik heeft haar doof gemaakt en de schrik moet haar genezen' leest ze in een briefwisseling van haar ouders. Haar vader sleept haar uit liefde mee naar de galg waar een doodvonnis wordt voltrokken en hoopt dat zijn dochter weer gaat praten. Maar zij schrikt niet. Zij krijgt haar lippen niet van elkaar. Huilen kan ze niet want haar snikken zijn als "bliksemschichten zonder donder, iets verminkts en onaangenaams' en lachen gaat haar ook niet gemakkelijk af. “Jij lacht maar je maakt daarbij geen geluid, je moet blazen; blaas maar, open je mond en laat een geluid uit je keel komen, zo, ah ah ah... lief meisje, je bent een ramp, je zal het nooit leren.”

Compra de libros

Een stille passie, Dacia Maraini

Idioma
Publicado en
1990
Encuadernación
(Tapa blanda)
Te avisaremos por correo electrónico en cuanto lo localicemos.

Métodos de pago

Nadie lo ha calificado todavía.Añadir reseña

Título
Een stille passie
Editorial
Contact
Publicado en
1990
Formato
Tapa blanda
Páginas
263
ISBN10
9025469361
ISBN13
9789025469368
Serie
Etiquetas
Descripción
De stille passie, begint als de dertienjarige hertogin Marianna wordt uitgehuwelijkt aan een veel oudere oom. Zij is niet doofstom geboren, maar door een traumatische gebeurtenis kon of wilde zij opeens niet meer praten. Deze gebeurtenis blijft voor Marianna, en ook voor de lezer, lang verhuld. "De schrik heeft haar doof gemaakt en de schrik moet haar genezen' leest ze in een briefwisseling van haar ouders. Haar vader sleept haar uit liefde mee naar de galg waar een doodvonnis wordt voltrokken en hoopt dat zijn dochter weer gaat praten. Maar zij schrikt niet. Zij krijgt haar lippen niet van elkaar. Huilen kan ze niet want haar snikken zijn als "bliksemschichten zonder donder, iets verminkts en onaangenaams' en lachen gaat haar ook niet gemakkelijk af. “Jij lacht maar je maakt daarbij geen geluid, je moet blazen; blaas maar, open je mond en laat een geluid uit je keel komen, zo, ah ah ah... lief meisje, je bent een ramp, je zal het nooit leren.”