Kuyu. Zindan. Dünya. Ahiret. Kur'an'ın en güzel kıssasında dört kelime, dört kapıyı açıyor: İman, Aşk, Sadakat, Vuslat... Üç gömlek, üç yürek; Yakup, Yusuf ve Züleyha. Aşkının akıyla kuyudan, zindandan ve kadından geçti. Yakup şimdi suskun, mahzun ve hasret. Oğul gurbet, çölde akşam karanlığı iniyor. Yakup'un yüreğine hasret harları düşüyor: "Ey kalbim! Dayanmalıyız Yusuf'suzluğa." Yusuf güzellik, insanlığın edebiyatı. Züleyha'nın kapalı yüreği, bir baba kalbi kadar naçar. Züleyha'nın sevdası, Nil kadar derin. Züleyha'nın hüznü müphem; Yakup'un gözyaşları, Yusuf'a iftar. Ah Züleyha! Anlaşılmazlıkların yükü hep senin üzerindeydi. Seni anan diller, "Altı üstü bir aşk işte" diyerek aşkı küçümsedi. Yusuf'unu görmek için kaç yürek boşaldı, derin sevdalara daldı? Her dalışta binlerce vurgun yedi. Gitme Züleyha! Aşk oluyorsun, dur! Tırnakların mora çalacak, yaraların yanacak, en çok da Yusuf'unu haykıracaksın. Ağla Züleyha! Sen ağladıkça melekler çöllere yağmur duası bırakır. Vuslatın aslı hasretmiş; her hasret bir hicrete bedel. Hicretimle bedelini ödüyorum. Susalım. "Rabbim, göz verdin; gözyaşı da ver ki Yusuf'u bulmadan yitirmiş Züleyha için ağlayalım."
Aşkın Meali Serie
Esta serie profundiza en la naturaleza profunda e intrincada del amor a través de narrativas cautivadoras. Se centra en las relaciones humanas, sus altibajos y los paisajes emocionales que dan forma a nuestras vidas. Los lectores presenciarán los viajes de los personajes mientras navegan por la pasión, la pérdida y la búsqueda de significado dentro de sus vidas románticas. Cada entrega ofrece una perspectiva única sobre el tema universal del amor y sus múltiples expresiones.
Orden recomendado de lectura
Askin Meali II
Ibrahim ve Hacer
"Ben babam İbrahim'in duası, Annemin rüyasıyım." -Hz. Muhammed (s.a.v.)- "Allah isterse köle bir kadının onuru için, İbrahim ve İsmail'e Kabe'yi yaptırır." Baba oğul ileride Allah'ın evini yapacakları o seçkin toprağa, Hacer'in mezarını kazmaya başladılar. İsmail ağlaya ağlaya toprağı kazıyordu. İbrahim avuç avuç dua döküyordu çukura... İbrahim'in kederden takati kalmamıştı. Oğlu mezarın kazılmasını tamamladıktan sonra el ele kefeni defnettiler. İsmail kürekle toprak atarken İbrahim yaşlı gözlerle baktı kefenlenmiş Hacer'ine ve usulca söylendi: "Ah oğul! Sen bu mezara benim kalbimi de gömdün..." (Tanıtım Bülteninden)