The concluding part of Doug Nash's magisterial history of IV. SS-Panzerkorps, covering their actions as they retreated from Budapest to Vienna in the final months of the war.
Douglas Nash Libros
Doug Nash se adentra en la historia militar, aportando una gran experiencia del servicio activo a sus escritos. Sus obras exploran las tácticas y la psicología de las batallas, examinando momentos cruciales de los conflictos y descubriendo las estrategias de los comandantes. El estilo de Nash se caracteriza por una investigación meticulosa y una narración inmersiva que transporta a los lectores directamente al campo de batalla. Sus análisis ofrecen una perspectiva única sobre las operaciones militares y sus consecuencias.
An operational history of the notorious Dirlewanger Brigade, culminating in its destruction in Budapest at the hands of the Red Army.
A highly illustrated new look at the strategic use of the Volks-Grenadier Division by the Germans in WWII.
Trzeci tom nowej historii IV Korpusu Pancernego, który walczył na froncie wschodnim w ostatnich miesiącach II wojny światowej, opisuje wydarzenia po upadku Budapesztu 12 lutego 1945 r. Po nieudanej próbie przebicia się IX Korpusu Górskiego SS, IV SS-Panzerkorps musiał cofnąć się na bardziej dogodną linię obrony, fortifikując kluczowe miasto, Białogród Królewski. Weterani pod dowództwem SS-Obergruppenführera Gillego, wyczerpani po trzech próbach odsieczy w styczniu, okopali się, przygotowując się na długotrwałe działania defensywne. Adolf Hitler, nie zapominając o węgierskim teatrze działań, wysłał na Węgry 6. Armię Pancerną SS-Oberstgruppenführera Seppa Dietricha, mając na celu okrążenie sił Tolbuchina. Ta ambitna ofensywa, znana jako Frühlings Erwachen, szybko utknęła w obliczu silnej obrony sowieckiej. Ostatecznie przyniosła wielkie straty niemieckim siłom pancernym, a IV SS-Panzerkorps, mimo drugoplanowej roli, został uwikłany w walki podczas sowieckiej operacji wiedeńskiej. Wycofując się do Austrii, korpus Gillego próbował zablokować drogę do Niemiec, jednocześnie znosząc ataki Armii Czerwonej oraz trudne dowództwo generała Hermanna Balcka. Ostatecznie, po niemal roku walk, poddali się siłom amerykańskim 9 maja 1945 r.
Drugi tom nowej historii IV Korpusu Pancernego, walczącego na froncie wschodnim w ostatnich miesiącach II wojny światowej, opisuje wydarzenia z Wigilii 1944 roku. Żołnierze IV. SS-Panzerkorps, korzystając z przerwy w walkach pod Warszawą, z niecierpliwością oczekiwali na świąteczne obchody, w tym na wyjątkową kolację bożonarodzeniową. Po pięciu miesiącach intensywnych walk i utracie wielu przyjaciół, dowództwo korpusu oraz żołnierze 3. Dywizji Pancernej SS Totenkopf i 5. Dywizji Pancernej SS Wiking mieli nadzieję na prezenty i wspólne chwile z towarzyszami. Jednak wieczór przyniósł niespodziankę: dowódca korpusu, SS-Obergruppenführer Herbert Otto Gille, otrzymał informację o konieczności załadunku 35 000 żołnierzy do pociągów, które miały ich przewieźć na Węgry, z misją uwolnienia Budapesztu. IV SS-Panzerkorps odegrał kluczową rolę w trzech próbach zniesienia oblężenia miasta, stawiając czoła zarówno siłom Związku Radzieckiego, jak i decyzjom wyższego dowództwa. Mimo pokonywania trudności, ich ostateczny atak został odwołany w ostatniej chwili, gdy byli już blisko celu. Po nieudanej próbie odsieczy, która przesądziła o losie setek tysięcy ludzi, pozostali jedynie do obrony węgierskich pól naftowych.