Bookbot

O niedogodności narodzin

Valoración del libro

Más información sobre el libro

O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.

Compra de libros

O niedogodności narodzin, Emil M. Cioran

Idioma
Publicado en
2021
product-detail.submit-box.info.binding
(Tapa blanda)
Te avisaremos por correo electrónico en cuanto lo localicemos.

Métodos de pago

4,1
Muy bueno
338 Valoraciones

Nos falta tu reseña aquí

Título
O niedogodności narodzin
Idioma
Polaco
Editorial
Aletheia
Publicado en
2021
Formato
Tapa blanda
Páginas
300
ISBN10
8365680882
ISBN13
9788365680884
Serie
Primera publicación
1973
Título original
De l'inconvénient d'être né
Calificación
4,05 de 5
Descripción
O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.