Más información sobre el libro
Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki
Compra de libros
Dialektyka oświecenia, Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Idioma
- Publicado en
- 2010
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Tapa blanda)
Métodos de pago
Nos falta tu reseña aquí
- Título
- Dialektyka oświecenia
- Idioma
- Polaco
- Autores
- Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Publicado en
- 2010
- Formato
- Tapa blanda
- ISBN10
- 8361006850
- ISBN13
- 9788361006855
- Serie
- Etiquetas
- No ficción, Arte / Cultura, Ciencias sociales, Ciencias políticas & Política, Temática filosófica, Arte, Política, Literatura alemana, Siglo XX, Sociología, Regalos para abuelo, Cultura y Sociedad, Teorías científicas, Crítica, Modernismo, Ilustración, Sociedad y política, Teoría Crítica, Dialéctica, Escuela de Frankfurt
- Primera publicación
- 1944
- Título original
- Dialektik der Aufklärung
- Calificación
- 4,1 de 5
- Descripción
- Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki